Είναι αλήθεια πρώτη φορά που δημοσιεύεται κάτι τέτοιο, δίχως να σκέφτεται αυτός που το δημοσιεύει τις συνέπειες..
πολύ εύκολα θα τον πούν τρελό, φαντασιόπληκτο ή οτιδήποτε άλλο..
όπως και νά'χει, είναι μία αληθινή ιστορία που βγαίνει στον αέρα πρώτη φορά με κάθε λεπτομέρεια..
θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, βόμβα στα θεμέλια της λογικής σας..
κάντε κλίκ εδώ..
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μύηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μύηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 23 Οκτωβρίου 2010
Αυτό, μήν το χάσετε, θα χάσετε!!
Λαξευμενα
αλήθειες,
αλλόμορφοι,
Μύηση,
μυστικά
.λαξευσε στον βραχο ο
Ευρύνοος
Πέμπτη 27 Αυγούστου 2009
Γιορτή μανιταριού 2009
Σε ένα μαγικό περιβάλλον στα 1450 υψόμετρο έγινε η Γιορτή μανιταριού στα Γρεβενά.. βέβαια ο τρελός του χωριού, δέν μπορούσε να λείπει.. έφυγα σφαίρα να προλάβω..
μα.. ναί.. σωστά πάω!!!
ουφ! ευτυχώς τα είδα όλα!!!
μπαίνοντας συναντάς πάγκους με ενημερωτικό υλικό για δραστηριότητες των μανιταρόφιλων..
ακόμη και το μανιτάρι στο μικροσκόπιο..
ομορφιές..
και σεμινάρια..
παρακάτω, κιόσκια γεμάτα με ότι αφορά το μανιτάρι.. 




κοίταξα για λίγο πίσω.. πάντα το κάνω.. ο Ήλιος κρυβόταν πίσω απο τα σύννεφα..
λίγα άλογα δίπλα μας..
άρχιζα να κατηφορίζω πρός το πλήθος.. μα τί λέει εδώ.. "καλώς ήλθατε στο παραμύθι".......
παραμύθι ε; ας διαβάσουμε ένα..
μα τί όμορφη είναι η Φύση..
και πρέπει να την φροντίζουμε..
μα τί βλέπω; κερνάνε μανιταρόσουπα και μανιταρόπιτα; θα τα τιμήσω δεόντως και τα δυό..
ξ-απλωμένα μανιτάρια στο τραπέζι.. και η μουσική σιμά να παίζει..
προχωρώ παρακάτω και βλέπω καθίσματα να περιμένουν κόσμο να απολαύσει μουσικές και χρώματα..
βλέπω την ομορφιά σε όλο της το μεγαλείο..
κάποιοι ξέρουν να την απολαμβάνουν, όπως της πρέπει..
ωπ! κάτι γίνεται εδώ.. είμαι σίγουρος..
μα ναί! γίνεται Μύηση χωρίς φωτιά; ποτέ!
νάτος.. την ανάβει! και ο Ήλιος πάει να πλαγιάσει, ξέροντας..
κι ο κόσμος, άρχισε να μαζεύεται γύρω μου.. θέλοντας να μάθει..
όλα άρχιζαν να ξεχωρίζουν.. το κόκκινο..
το πράσινο, το κίτρινο, το πορτοκαλί..
τώρα Βλέπω.. βλέπω καθαρά.. Ναί!! είναι η νύχτα που η Φωτιά, νίκησε την τηλεόραση..
η Φωτιά και τα σπέρματά της..
πόσο καιρό είχα να δώ τόσο κόσμο μαζεμένο να κάνει κάτι που έχει ξεχάσει καιρό.. να ..σκέφτεται.. μακάρι να το έκανε και μπροστά στις κάλπες.. μάλλον καλύτερα, μακριά απο αυτές..
ξαφνικά, είδα.. είδα οτι ήμουν σε μιά νομαδική φυλή.. που το εγώ, γονάτιζε μπροστά στο εμείς.. που ο εθελοντισμός, βάδιζε αντίθετο δρόμο από τον ατομικισμό.. μα ήρθε η ώρα να απολαύσω την σούπα μου..
καταπληκτική.. μην απορείτε για το κουτάλι.. πάντα έχω δικά μου επειδή τα προτιμώ απο τα πλαστικά..
και η πίτα μου..
να και τα θεάματα.. ένα ξωτικό, χόρευε με μιά νεράϊδα.. 

ώς το ξημερωμα..

μα.. ναί.. σωστά πάω!!!
ουφ! ευτυχώς τα είδα όλα!!!
μπαίνοντας συναντάς πάγκους με ενημερωτικό υλικό για δραστηριότητες των μανιταρόφιλων..
ακόμη και το μανιτάρι στο μικροσκόπιο..
ομορφιές..
και σεμινάρια..
παρακάτω, κιόσκια γεμάτα με ότι αφορά το μανιτάρι.. 




κοίταξα για λίγο πίσω.. πάντα το κάνω.. ο Ήλιος κρυβόταν πίσω απο τα σύννεφα..
λίγα άλογα δίπλα μας..
άρχιζα να κατηφορίζω πρός το πλήθος.. μα τί λέει εδώ.. "καλώς ήλθατε στο παραμύθι".......
παραμύθι ε; ας διαβάσουμε ένα..
μα τί όμορφη είναι η Φύση..
και πρέπει να την φροντίζουμε..
μα τί βλέπω; κερνάνε μανιταρόσουπα και μανιταρόπιτα; θα τα τιμήσω δεόντως και τα δυό..
ξ-απλωμένα μανιτάρια στο τραπέζι.. και η μουσική σιμά να παίζει..
προχωρώ παρακάτω και βλέπω καθίσματα να περιμένουν κόσμο να απολαύσει μουσικές και χρώματα..
βλέπω την ομορφιά σε όλο της το μεγαλείο..
κάποιοι ξέρουν να την απολαμβάνουν, όπως της πρέπει..
ωπ! κάτι γίνεται εδώ.. είμαι σίγουρος..
μα ναί! γίνεται Μύηση χωρίς φωτιά; ποτέ!
νάτος.. την ανάβει! και ο Ήλιος πάει να πλαγιάσει, ξέροντας..
κι ο κόσμος, άρχισε να μαζεύεται γύρω μου.. θέλοντας να μάθει..
όλα άρχιζαν να ξεχωρίζουν.. το κόκκινο..
το πράσινο, το κίτρινο, το πορτοκαλί..
τώρα Βλέπω.. βλέπω καθαρά.. Ναί!! είναι η νύχτα που η Φωτιά, νίκησε την τηλεόραση..
η Φωτιά και τα σπέρματά της..
πόσο καιρό είχα να δώ τόσο κόσμο μαζεμένο να κάνει κάτι που έχει ξεχάσει καιρό.. να ..σκέφτεται.. μακάρι να το έκανε και μπροστά στις κάλπες.. μάλλον καλύτερα, μακριά απο αυτές..
ξαφνικά, είδα.. είδα οτι ήμουν σε μιά νομαδική φυλή.. που το εγώ, γονάτιζε μπροστά στο εμείς.. που ο εθελοντισμός, βάδιζε αντίθετο δρόμο από τον ατομικισμό.. μα ήρθε η ώρα να απολαύσω την σούπα μου..
καταπληκτική.. μην απορείτε για το κουτάλι.. πάντα έχω δικά μου επειδή τα προτιμώ απο τα πλαστικά..
και η πίτα μου..
να και τα θεάματα.. ένα ξωτικό, χόρευε με μιά νεράϊδα.. 

ώς το ξημερωμα..κι εγώ αποκοιμήθηκα.. γλυκά..
storyteller
storyteller
ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ
ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ
ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ
Λαξευμενα
ιστορίες,
μανιτάρια,
Μύηση,
storyteller
.λαξευσε στον βραχο ο
Ευρύνοος
Παρασκευή 7 Αυγούστου 2009
Πανσέληνος νύχτα (χθές)
Εφτασα στον ά-γνωστο ναό της Αθηνάς..
μαζί ήταν 6 ακόμη..
σύνολον 7..
καθίσαμε στις πέτρες..
απίστευτο να είσαι στο Πόρτο, Αύγουστο με Πανσέληνο και σε απόσταση 500 μέτρων να μην υπάρχει ψυχή.. και όλα αυτά ακριβώς δίπλα στην θάλασσα..
Εκείνη είχε παρέα..
την Αφροδίτη..
έλαμπαν και οι δυό τους..
με καλούσαν να τις τιμήσω..
πρώτα όμως πόζαραν για μένα..
κι εγώ πήρα την Στιγμή..
(ο μελωδός, τραγουδούσε..)
περπάτησα πάνω στην Σελήνη..
για μιά στιγμή..
για μιά αιωνιότητα..
μετά επέστρεψα να κοιτάξω γύρω μου..
και είδα..
την ομορφιά..
έριχνε το ασημένιο φώς της πάνω μου και πάνω στην θάλασσα..
κι όταν τέλειωσα με την αποτύπωση της ομορφιάς, τότε..
τότε, ήρθε η ώρα να τις Τιμήσω..
τα μπουκάλια με το κρασί που έφερνα μαζί μου, δέν ήταν όλα για την παρέα..
καθώς και τα αρωματικά λιβάνια και άλλα ορυκτά..
έβγαλα το πήλινο σκεύος..
απόθεσα δυό καρβουνάκια προσεκτικά..
πάνω τους όλα τα αρωματικά..
τα άναψα.. η σκέψη μου ήταν σε Κείνη..
εισέπνεα τους καπνούς..
όλα άρχισαν να αλλάζουν..
τίποτα δέν ήταν ίδιο με πρίν..
η σύνδεση τα μορφοποιούσε, τα συγκέντρωνε, τα σκόρπιζε..
τα χρωμάτιζε..
σηκώθηκα..
πήρα το μπουκάλι..
με σταθερά βήματα, περπάτησα ως την ακρογιαλιά..
στην δια-δρομή, κερνούσα το χώμα, τα βράχια, με κρασί..
όταν έφτασα στην άκρη, κέρασα την θάλασσα..
αυτή ήταν η προσφορά μου για απόψε..
τρείς γουλιές μοιραστήκαμε..
μιά εγώ, μιά η θάλασσα..
μιά εγώ, μιά η θάλασσα..
μιά εγώ, μιά η θάλασσα..
κάθε που ρουφούσα το κρασί σήκωνα το βλέμμα στην Σελήνη..
εξακολουθούσε να με κοι-τάζει..
μετά πήραμε το μονοπάτι της επιστροφής..
"Φεγγαράκι μου λαμπρό, φέγγε μου να περπατώ.."
υγ: οι φωτογραφίες είναι δικές μου (πρωτότυπο ε;)
μαζί ήταν 6 ακόμη..
σύνολον 7..
καθίσαμε στις πέτρες..
απίστευτο να είσαι στο Πόρτο, Αύγουστο με Πανσέληνο και σε απόσταση 500 μέτρων να μην υπάρχει ψυχή.. και όλα αυτά ακριβώς δίπλα στην θάλασσα..
Εκείνη είχε παρέα..
την Αφροδίτη..
έλαμπαν και οι δυό τους..
με καλούσαν να τις τιμήσω..
πρώτα όμως πόζαραν για μένα..
κι εγώ πήρα την Στιγμή..
(ο μελωδός, τραγουδούσε..)
περπάτησα πάνω στην Σελήνη..
για μιά στιγμή..
για μιά αιωνιότητα..
μετά επέστρεψα να κοιτάξω γύρω μου..
και είδα..
την ομορφιά..
έριχνε το ασημένιο φώς της πάνω μου και πάνω στην θάλασσα..
κι όταν τέλειωσα με την αποτύπωση της ομορφιάς, τότε..τότε, ήρθε η ώρα να τις Τιμήσω..
τα μπουκάλια με το κρασί που έφερνα μαζί μου, δέν ήταν όλα για την παρέα..
καθώς και τα αρωματικά λιβάνια και άλλα ορυκτά..
έβγαλα το πήλινο σκεύος..
απόθεσα δυό καρβουνάκια προσεκτικά..
πάνω τους όλα τα αρωματικά..
τα άναψα.. η σκέψη μου ήταν σε Κείνη..
εισέπνεα τους καπνούς..
όλα άρχισαν να αλλάζουν..
τίποτα δέν ήταν ίδιο με πρίν..η σύνδεση τα μορφοποιούσε, τα συγκέντρωνε, τα σκόρπιζε..
τα χρωμάτιζε..
σηκώθηκα..
πήρα το μπουκάλι..
με σταθερά βήματα, περπάτησα ως την ακρογιαλιά..
στην δια-δρομή, κερνούσα το χώμα, τα βράχια, με κρασί..
όταν έφτασα στην άκρη, κέρασα την θάλασσα..
αυτή ήταν η προσφορά μου για απόψε..
τρείς γουλιές μοιραστήκαμε..
μιά εγώ, μιά η θάλασσα..
μιά εγώ, μιά η θάλασσα..
μιά εγώ, μιά η θάλασσα..
κάθε που ρουφούσα το κρασί σήκωνα το βλέμμα στην Σελήνη..
εξακολουθούσε να με κοι-τάζει..
μετά πήραμε το μονοπάτι της επιστροφής..
"Φεγγαράκι μου λαμπρό, φέγγε μου να περπατώ.."
υγ: οι φωτογραφίες είναι δικές μου (πρωτότυπο ε;)
Λαξευμενα
Μύηση,
Πανσέληνος
.λαξευσε στον βραχο ο
Ευρύνοος
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

















