Δείτε το..

Αλήθεια..


θα θέλατε να κάνετε ένα δώρο σε σάς και τα παιδιά σας;
στο παιδί που κοιμάται μέσα σας;
στο παιδί που κρύβετε επιμελώς;
στην Φαντασία σας που λαγοκοιμάται προσμένοντας να ξεπηδήσει απο μέσα σας;



αν ναί, διαβάστε το υπόλοιπο..

αν όχι, ανώφελο..


σε ένα ιστολόγιο λοιπόν, διάβασα για μία ταινία..

Mr. Magorium wonder emporium




εκεί άκουσα μιά μαγική μελωδία..



θα σας πώ ένα μυστικό..

εκεί μέσα, λέει κάποιες μεγάλες αλήθειες..
αν δέν πιστεύεις στην μαγεία της ζωής, δέν πιστεύεις στην ίδια την ζωή..

στο κάτω κάτω,
δείτε το αγκαλιά με ένα πιτσιρίκι..
θα μάθετε πολύ περισσότερα ;)

εγώ το είδα με τον γιό μου και με την Σαββίνα..
δύο πιτσιρίκια σε ένα.. (εμένα εννοώ)

χαχα

είναι τέλειο για τις μέρες των διακοπών των παιδιών!!!

σας φιλώ..

storyteller

Θέλω βουτιά..

να ζέψω δυό δελφίνια..

να γίνουμε φίλοι και να με πάνε βόλτα πάνω στα κύματα..

να χαιρετήσω τα κοράλια..
να γνέψω σε κείνη την Κυρά - χελώνα που γνώρισα κάποτε στη θάλασσα της Λακωνίας..

να βουτήξω στα άπατα νερά του πελάγου..

να μας ακολουθούν οι γλάροι..
να βρώ χαμένους θησαυρούς..

να δώ πλάσματα του βυθού..
την γοργόνα..
τον Κένταυρο..

τον Ποσειδώνα..
ακόμη και τον Διόνυσο εν πλώ..


και μετά να βυθιστώ στον βυθό σου..


storyteller

Σε ψάχνω, ξανά..

Ξεκίνησα για την Επίδ-αυρο και το Ναύ-πλιο
για να σε βρώ..

Μα, νά..
ήξερα οτι θα με περίμενε το άλογο μου..

κι αφού το τάισα στο στόμα..

ξεκινήσαμε παρέα..
μα διψάσαμε..

ευτυχώς μας δρόσισε τούτη η κρήνη..

κι αφού διάβασα όλα τα σημάδια

που μονάχα οι Μύστες,
γνωρίζουν..

άκουσα τον ήχο κρυστάλλινο να σκορπιέται παντού..

το μουρμουρητό των άρρητων λόγων απο τους θεραπευτές
μπροστά στα έδρανα που κάθονταν οι ασθενείς
..αφού πρώτα βεβαίως είχαν κοιμηθεί στην θόλο

όμως περνάει η ώρα
και φτάσαμε στο Ναύ-πλιο..

στα πολύχρωμα νερά
που σχημάτιζαν αψίδες..

άλλοτε σκοτεινές

άλλοτε φωτεινές..

και άλλοτε καταράκτες χρωματισμένους
στο χρώμα του έρωτα..

πως περνάει η ώρα..
σαν νερό..

φτάσαμε στο Κάστρο..

κι εγώ ακόμη να σε ψάχνω στα σοκάκια του..

κουρασμένος..
κάθησα να ξαποστάσω..

και έτσι καθώς απλώθηκα και κοίταξα ψηλά..

ανάμεσα στις φυλλωσιές..

Σε βρήκα..

Εχουμε τρελαθεί τελείως;

Εχω γίνει παραλήπτης διαφόρων email πολλές φορές..
μάλιστα απο άτομα που ούτε κάν γνωρίζω και ούτε καν έχω συνάψει την παραμικρή ανταλλαγή απόψεων η οτιδήποτε άλλο..

άτομα που έχουν μπλόγκς και γράφουν διάφορα σε διάφορους υποστηρίζοντας την τάδε η την δείνα πολιτική άποψη..

ΡΕ!! είστε σοβαροί;

έλαβα υβριστικό μειλ απο κάποιο μπλόγκ που μάλλον απευθυνόταν σε άλλο μπλόγκ και μετέφεραν την αντιπαράθεσή τους στα email μου..

ΡΕ!! πάτε καλά;

δώσε χάπια στο λαό..
έχουν πρόβλημα τα ατομάκια..
δυό γαιδάροι μάλωναν σε ξένο αχυρώνα..


άντε γιατί άμα αγριέψω γίνομαι χειρότερος γάιδαρος απο όλους όσους έχετε γνωρίσει στην διάρκεια της άθλιας ζωής σας..


ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΑ ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΗΛΙΘΙΟΙ..
ΑΝΤΕ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΤΕ ΤΩΡΑ..
ΟΥΣΤ!!!
ΠΡΡΡ!!!



Αφιερωμένο στα "γαιδούρια"..

Βίντεο bonus..

Εικόνες..

η ψυχή μου..

είναι σμιλεμένη απο ανέμους..
γι αυτό είναι στις άκριες στρογγυλεμένη..

πουθενά δεν είναι κοφτερή..

έχει ταξιδέψει σε ακρογιάλια και ουρανούς..
στις δροσοσταγόνες των λουλουδιών του δάσους..


στις σπηλιές των βουνών..
στο κατάλευκο χιόνι..

στο παρελθόν και στο μέλλον..
στον χώρο και στον χρόνο..

ντύθηκε με φώς και όμορφα συν-αισθήματα..
με την αγνότητα μικρού παιδιού, αλλά και πονηριά γερόλυκου..

καθισμένος στο μπαλκόνι μιάς ξύλινης καλύβας της φαντασίας μου, χαζεύω τα κύματα στο ψηλό γρασίδι που δημιουργεί ο άνεμος καθώς τα λούζει το φεγγάρι με το φώς του..

κάπου παραδίπλα ακούγεται μιά κουκουβάγια..
το νερό στο ποτάμι κυλάει νωχελικά με τα ασημένια του νερά στο φώς του φεγγαριού..



μυρίζει δροσιά, και τα πλατάνια λικνίζονται κι αυτά στην μουσική του ανέμου..

μα..

πέστε μου..



δεν είναι ωραία αυτά που βλέπεις όταν είσαι..

με κλειστά τα μάτια?

ΦΑΝΤΑΣΙΑ

Πάει καιρός που ο άνθρωπος ανακάλυψε το μέταλλο, το επεξεργάστηκε, και έφτιαξε μ'αυτό, δίνοντάς του μορφή, οχήματα..

Οχήματα που να τον ταξιδεύουν γρήγορα, όπου αυτός επιθυμεί..

Ποιός θα το φανταζόταν πρίν την ανακάλυψη του μετάλλου.. κανείς..

Τώρα, λίγο καιρό πρίν ο άνθρωπος να ανακαλύψει την ψυχή και το πνεύμα του, να τα σμιλέψει, και να τα επεξεργαστεί, ούτε που το φαντάζεται, πού μπορεί να ταξιδέψει..

Οταν αυτό συμβεί, τα "ταξίδια" αυτά θα είναι πέρα απο κάθε φαντασία..

Οπως θα ήταν μιά απλη βόλτα με αυτοκίνητο, για τον άνθρωπο, πρίν ανακαλύψει το μέταλλο..

14-10-2003

πηγή, ημερολόγιο Τρελού.