Οι χυμοί των ανθρώπων..

είναι γνωστό απο τους αγρότες παλιότερα και απο τους ειδικούς επιστήμονες πρόσφατα,πως τα δέντρα πρέπει να κλαδεύονται ή να κόβονται ή να φυτεύονται, αναλόγως των χυμών τους..

αναλόγως τις φάσεις της Σελήνης, όμως, λειτουργούν και οι χυμοί των δέντρων και των ανθρώπων..

η Σελήνη και ο Ήλιος είναι καθοριστικοί παράγοντες για την ανάπτυξη της ζωής και κατ'επέκταση των ανθρώπων..

τα παλιά χρόνια, την εποχή των αγροτικών πληθυσμών, και παλιότερα, οι άνθρωποι γεννιούνταν (με την έννοια της σύλληψης) στο φώς του Ήλιου..

αυτός είναι ένας βασικός κανόνας, όμως κάθε κανόνας, έχει και τις εξαιρέσεις του..

έτσι, κάμποσοι εξ αυτών, γεννιούνταν υπο την επιρροή της Σελήνης.

ανέφερα πρίν, την φράση "βασικός κανόνας" λόγω του ότι ιδιαιτέρως τις Κυριακές τα ζευγάρια συνευρίσκονταν στο φώς του Ήλιου και όχι μόνο..

Κυριακή = sun-day =μέρα του Ήλιου.

έτσι γίνονταν οι Ηλιογέννητοι, παιδιά γεννημένα στο Φώς..

στο φώς, ζευγάρωναν όσοι λάτρευαν ο ένας τον άλλο.. δεν είχαν ανασφάλειες και απολάμβαναν τις στιγμές του Έρωτα..

ας σκεφτούμε κάτι..

να ζείς με κάποιον που δεν επιθυμείς..

θα προσπαθούσες να κάνεις έρωτα στο σκοτάδι, μακριά απο το φώς, σαν να ξεπλένεις την ντροπή, λές και το φώς θα σε έκρινε για τις πράξεις σου..

επίσης στο σκοτάδι, ζευγάρωναν και τα "παράνομα ζευγάρια"..

την νύχτα που όλοι κοιμούνται, κάποιοι γλυστρούν στο σκοτάδι για να συνευρεθούν με το αντικείμενο του πόθου τους..

στο σκοτάδι λοιπόν, ζευγάρωναν κείνοι που δεν ποθούσαν τον σύντροφο τους, είτε οι "παράνομοι", είτε οι ανασφαλείς (με το σώμα τους, με το παρουσιαστικό τους).

έτσι γεννιόνταν οι Φεγγαρογέννητοι..

άλλοι πανέμορφα παιδιά, άλλοι σκοτεινοί σαν την νύχτα..

κι απο αυτούς, στο πέρασμα του χρόνου, οι γενιές μεταλλάσονταν αναλόγως της κράσης τους, όπως λέμε ιδιοσυγκρασία..

τα Ηλιογέννητα παιδιά, αν τύχαινε να ζευγαρώσουν μεταξύ τους, σχεδόν πάντα ζευγάρωναν στο φώς, σαν να το κουβαλούσαν στο DNA τους.

φωτο απο εδω

καταλαβαίνει κανείς, πώς οι χυμοί των ανθρώπων σε σχέση με τον Ήλιο και την Σελήνη συμβάλουν στην εξέλιξη του είδους..

Ευρύνοος, ο τρελός του χωριού..

Το νόημα της ζωής..

αιώνιο ερώτημα για φιλοσόφους και αναζητητές..

ποιό το νόημα λοιπόν..

όλα είναι θέμα οπτικής..

μιά απλή εικόνα..

παύει να είναι απλώς, απλή..

όταν το βλέμμα καθαρίζει..

και απολαμβάνεις..

την ομορφιά..

σε όλα της τα χρώματα..

και τα μεγέθη..

και την καινούρια ζωή σαν ξεπηδάει απ'την παλιά..

και τους καρπούς της..

ο κύκλος συνεχίζεται πάντα..

το νόημα είναι, πόσο καθαρά βλέπεις..

και ποτέ σου μην κοιτάζεις έτσι απλά..

πάντα να Βλέπεις..

μπορείς να κάνεις τον κόσμο ομορφότερο..

μόνο Εσύ, κανείς άλλος..

γιατί ο κόσμος είσαι Εσύ και κανείς άλλος..

οι καλές πράξεις, δεν κοστίζουν τίποτα και σου εξασφαλίζουν ψυχική ηρεμία..

Ευρύνοος, ο τρελός του χωριού..

Κείμενον χωρίς ΑΝΤΙ-κείμενον..

ΆΣΕ ΜΕ να νιώθω την πατρίδα στο θρόϊσμα του δάσους
να νιώθω την Ελλάδα μου στο κελάϊδισμα των πουλιών
να νιώθω την χώρα μου στην ροή των ποταμών

Κράτα εσύ την εκσυγχρονισμένη πόρνη που θέλησες να μεγαλώσεις για να βιάσεις
Κράτα εσύ τα σκυλοτράγουδα που τις πρόστυχες νύχτες σου κρατούν παρέα πληρωτέα

ΆΣΕ ΜΕ να αφουγκραστώ το κύλισμα της πέτρας στη Σαμαριά και στον Βίκο
Να μ'αγκαλιάζει το δάσος θέλω
να με λούζει ο Ήλιος που αρέσκεται να έρχεται στα Ιερά Σου χώματα καρδιά μου

Κράτα εσύ την μοναξιά του δήθεν πολιτισμού σου, που κάποια τομάρια ζωγραφίζουν στο κορμί Σου σήμερα κι όχι Ποιητές, Φιλόσοφοι κι Εργάτες που σμιλεύουν την πέτρα για να της δώσουν την μορφή της Θεϊκής Σου ομορφιάς..

ΆΣΕ ΜΕ να παραμυθιάζομαι στο ένδοξο παρελθόν Σου
στην προσμονή της αναγέννησης Σου
να σκέφτομαι Ήρωες σε πεδία μαχών κι όχι δειλά υπανθρωπάρια που φοβούνται τον Θάνατο και δέν σκέφτηκαν πως θα έπρεπε την Ζωή να φοβούνται πιότερο

Διότι στην Ζωή πρέπει να έχεις υποχρέωση να Δημιουργείς ενώ ΔΕΝ το κάνεις
μα στον Θάνατο δεν σε χρεώνει κανείς να πράξεις τίποτα

μα ξέχασες πως τούτο κάνεις στην δήθεν ζωή σου..

φωτο απο εδω

Ευρύνοος, ο τρελός του χωριού



βίντεο bonus

storyteller

Υπάρχεις;

σε 28 λεπτά και ένα δευτερόλεπτο θα αμφιβάλλεις..


βέβαια, μπορεί να καταλάβεις τι πραγματικά είσαι..

Watch To Sympan Pou Agaphsa - S2E27 - To Olografiko Sympan in Entertainment | View More Free Videos Online at Veoh.com




μου το έστειλε με mail σε κείμενο η καλή φίλη Nath


άν για κάποιο λόγο δέν το βλέπετε, υπάρχει και σε αυτά τα βιντεάκια..

Καλή εβδομάδα σε όλους και καλό μήνα :)

Συνάντηση των Αγγέλων στην Μακρινίτσα..

Ξεκίνησα κρυφά να ταξιδεύω..

δέν ήθελα με τίποτα να χάσω εκείνο το βλέμμα και το χαμόγελο που γνώριζα μέσα μου οτι θα εισπράξω..


ο δρόμος ατέλειωτος..

κανόνια που δέν έκαναν ζημιά μα έδιναν Ζωή υδροβολούσαν τα χωράφια


που δεχόντουσαν τον κάματο του αγρότη..



τα σύννεφα σχημάτιζαν περίεργα σχήματα..
κι άλλα ήταν σαν να τα είχαν απλώσει στο σκοινί της ουράνιας μπουγάδας..


Π-ύλες απο το πουθενά, με ταξίδευαν συντομότερα στον προορισμό μου..


κι ένα μοναχικό Κ-άστρο με κοιτούσε συνεχώς σαν να επιβεβαίωνε οτι είμαι στον σωστό Δρόμο..
μα, ναί!
ΕΙΜΑΙ στον σωστό Δρόμο!!



επιτέλους, φτάσαμε..

η θέα κόβει την ανάσα..
το όρος των Κενταύρων με ξαναδέχτηκε στην αγκαλιά του μετά απο 5 χρόνια και πάλι..

μα τούτη την φορά ήμουν με το πραγματικό ταίρι μου..

αγνάντεψε και χάθηκε κάπου σε κείνες τις σπηλιές..


σαν εκείνη την μοναχική καμινάδα που σβυστή στέκει να αγναντεύει την θάλασσα..

μα τι γίνεται;

φωνές ακούω σαν τραγούδια..
απο κάπου εκεί έρχονται θαρρώ!

αμ, εδώ έχετε την φωλιά σας πουλάκια μου..

και μετά..
η έκπληξη!!

κάτω απο τα πλατάνια, τα αδέλφια μου!!

αγκαλιές, συναισθήματα, επανασύνδεση Ψυχών που τόσο καιρό μιλούσαν με λόγια, μίλησαν με πράξεις και αγκαλιές!!


ήταν εκεί..

Φώτης
Γοργόνα
Δημήτρης (delta)
ΙΛΥΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Καλυψώ
Ianis
μαμούφι
Κώστας
το μολύβι
Nath
epicuros
Βίκυ (Τοξότισσα)
Νίκος
Βάγια
Αλέξανδρος
ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ (και μου ήπιε όλη την Τεντούρα) χαχα
Γιάννης Βλάχος
issallos
melissalli

κι εγώ με την Σαββίνα..

συμποσιαστήκαμε και συνφάγαμε και συζητήσαμε, όπως αρμόζει σε φιλοσοφικές συναντήσεις..
όλα ΣΥΝ..

την επόμενη μέρα, κεραστήκαμε καφεδάκι απο την φιλόξενη κυρία Λίτσα απο την Μακρινίτσα με την μεσολάβηση του Βαγγέλη (Επίκουρος), καθώς κι ένα βιβλίο που μου χάρισε και θα τον θυμάμαι γι αυτό αλλά όχι μόνο γι αυτό..

μετά, κάτω απο τα πλατάνια,

χόρτασα με φρέσκο ψωμί και τυράκι..

θυμάστε σε παλιότερη ανάρτηση που έλεγα για την διαφορετικότητα της γεύσης ανάλογα τον τόπο;
άλλη μιά επιβεβαίωση..!

μα οι ώρες πέρασαν και ήρθε η ώρα του αποχωρισμού..
σηκωθήκαμε, χαιρετηθήκαμε μα κανείς δέν τολμούσε να φύγει..
κάτι σαν να μας κρατούσε δεμένους..
η Αγάπη ήταν!

κι ο Πλάτανος απο πάνω με έκανε να βουρκώσω, όπως και τώρα που γράφω τούτες τις γραμμές..
μου έδωσε το χέρι του σαν αποχαιρετισμό..


γειά σου Αδελφέ μου Πλάτανε, θα ξανάρθω να σε βρώ..

παίρνω τις μνήμες

και κάνω μιά ευχή..



ένα δάκρυ κυλάει..

θα ξαναβρεθούμε..

Η σκάλα..

μιά μικρή ιστορία απο μένα..

ήταν κάποτε ένας παράξενος άνθρωπος (?) και είχε χτίσει μία σκάλα..

μόνο που δέν οδηγούσε πουθενά..
κατέληγε σε έναν τοίχο..

τα χρόνια πέρασαν, εκείνος έφυγε απο την ζωή και κάποιοι ερμήνευαν όπως ήθελαν το "φαινόμενο" της σκάλας..

έλεγαν πως εκείνος ο άνθρωπος ήταν σοφός και φιλόσοφος..
έλεγαν οτι αυτή η πράξη του ήταν αλληγορική..

κάποιος είπε οτι τον κατανόησε και άνοιξε μία σχολή για να αναλύει την φιλοσοφία εκείνου του σοφού ανθρώπου..
έλεγε οτι η σκάλα συμβόλιζε την ψυχή..

άλλος πάλι, άνοιξε άλλη σχολή για να αναλύει την φιλοσοφία του σοφού..
έλεγε οτι η σκάλα στον τοίχο ήταν συμβολική και ήταν ένα είδος τέστ προς ερμηνεία..

άλλος κατά τον ίδιο τρόπο άνοιξε σχολή για να αποδείξει οτι ο "δήθεν" σοφός, ήταν απατεώνας και οτι η σκάλα παλιότερα οδηγούσε κάπου, αλλά κάποιος έχτισε την δίοδο..

υπάρχουν χιλιάδες που "άνοιξαν σχολές" και άλλοι τόσοι μαθητές που άνοιξαν δική τους σχολή, ισχυριζόμενοι οτι κατέχουν την Α-λήθεια..

απο κάθε σχολή έβγαιναν κι άλλοι κι άλλοι..
και πάει λέγοντας..

τα χρόνια πέρασαν και το όνομα του έγινε μύθος..
όλοι συζητούσαν για τα ξεχασμένα του λόγια και έργα..
τα περισσότερα τα έβρισκαν εδώ κι εκεί, ατάκτως ερριμμένα και τα περισσότερα ήταν απο κάποιους που τον έκαναν παρέα και άκουγαν με προσοχή αυτά που έλεγε που πίστευε και υποστήριζε..






κι όλα αυτά επειδή ένας Τρελός έχτισε μία σκάλα που οδηγούσε σε έναν τοίχο..

πόσοι τον κατάλαβαν άραγε;

storyteller