Μανταλάκια

Μα τί λέει τώρα τούτος θα μου πείτε..

χμ..
δίκιο έχετε..

θα μπορούσε να έχει τίτλο
"Δημιουργική ώρα"..

κι όμως, σήμερα ήμουν στο σπίτι της αδελφής μου..
άναψα φωτιά και έψησα..
μετά, κάτσαμε γύρω απο το ταπέζι και μέχρι η Σαββίνα να φτιάξει μαλλί και νύχια στην αδελφή μου, πιάσαμε κουβέντα για όταν είμασταν παιδιά..
ο γιός μου πήδαγε στο σχοινί του απλώματος της μπουγάδας και προσπαθούσε να πιάσει τα μανταλάκια..

τότε, σάν λαμπάκι πάνω απο το κεφάλι, η αδελφή μου θυμήθηκε (πράγμα δύσκολο για μένα) τί φτιάχναμε πιτσιρίκια..

με μανταλάκια..
βλέπετε, τότε δέν είχαμε playstation και άλλα τέτοια χαριτωμένα..

οπότε.. μαδήσαμε τα σχοινιά..ο γιός μου κοιτούσε γεμάτος περιέργεια..όσο προχωρούσε το "έργο", τόσο φωτιζόταν το πρόσωπό του απο χαρά..

κι εγώ μετά απο τόσα χρόνια, χαιρόμουν που θυμήθηκα πώς τα φτιάχναμε..και ο γιός μου ξεκίνησε να φτιάξει ένα σπιτάκι απο μανταλάκια..
η χαρά μου που μοιραζόμαστε τέτοιες δημιουργικές στιγμές είναι δεδομένη..
στιγμές παραδοσιακές οικογενειακές..
ο σκύλος της αδελφής μου ο Μίλτος, πιό πέρα τεντωνόταν βαριεστημένα..μετά είπα να πειραματιστώ με την μηχανή μου..
9 το βράδυ, σκοτάδι έξω κι εγώ το έκανα μέρα..
η αδελφή μου, άσχετη περί φωτογραφίας, κοιτούσε την φωτό άφωνη..
μετά της έδειξα το φεγγάρι πώς πραγματικά είναι..

υγ: για τον μουσακά που έφτιαξα προχθές, θα σας πώ άλλη φορά..

υγ 2: ΒΡΕΧΕΙ!!! ΚΑΙ Μ'ΑΡΕΣΕΙ!!!

υγ3: ΥΠΕΡΟΧΗ ΜΕΡΑ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ!!!