Ερωτοτροπώ..

με την μήτρα.. της Γής.. μπαίνω βαθιά.. μέσα της.. κι εκείνη.. μου δίνεται.. μου παραδίνεται.. σαν.. ξωτικιά νυχτεράϊδα.. τα υγρά της.. σταλιά σταλιά.. παντού.. η Τελείωση.. με δαγκωνιές και γδαρσίματα σε όλο το κορμί.. μα άξιζε.. το ζευγάρωμα.. άκουγα στα αυτιά μου.. αυτό που έπαιζαν οι τροβαδούροι του ουρανού..




κι όταν βγήκα στην κάψα..

αφού προσκύνησα..
έπεσα στα δροσερά νερά της θάλασσας να εξαγνιστώ..
δίπλα σε νεράιδες..κι αφού κατάλαβα οτι στούς δύο τρίτος δέν χωρά..
έγινα φάρος μοναχικός..


κι αναγεννήθηκα..

storyteller