τί να πώ..
κάθε στιγμή βιώνω τέτοια φάση..

βρίσκομαι στην κοσμάρα μου και..

ερωτεύομαι..
κάθετι που βρίσκεται γύρω μου..

στεναχωριέμαι..
για κάθετι που γίνεται και αδικείται κάποιος..

χαίρομαι..
με την χαρά του άλλου..

κλαίω..
για την κατάντια του σήμερα..

χορεύω..
μέσα μου όταν πλημμυρίζω χαρά..

συγκινούμαι..
κάθε που διαπιστώνω οτι υπάρχουν Ανθρωποι..

γίνομαι παιδί ξανά..
όταν μου δίνεται η ευκαιρία..

ονειρεύομαι..
γιατί πώς αλλιώς να αισθανθείς όλα τούτα;
















