ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ
............
αυτή είναι η κάρτα μου για στέγη, ντουλάπα, κουζίνα..
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταξίδι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταξίδι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 1 Ιουλίου 2016

Η .....ντομάτα!

Κοιτώντας μια απλή ντομάτα, άλλος βλέπει έναν κόκκινο λαχταριστό καρπό, άλλος σχεδόν νιώθει την γεύση της κοιτώντας την.
Άλλος βλέπει ένα γεμιστό με ρύζι, εξαίσιο καλοκαιρινό φαγητό.
Άλλος γεμιστό με κιμά στην κατσαρόλα.
Άλλος πάλι,  βλέπει έναν σπόρο που τα κατάφερε να γίνει καρπός, άλλος, έναν σπόρο που κατάφερε να πολλαπλασιαστεί, άλλος βλέπει έναν σάκο γεμάτο σπόρια για το μέλλον της ντομάτας!
Άλλος, βλέπει όλα αυτά μαζί κι άλλος παρακολουθεί εκείνον που τα βλέπει όλα αυτά μαζί.

Είμαστε μια αλυσίδα αλλεπάλληλων γεγονότων και παρατηρήσεων.
Φανταστείτε τι τραβάνε κάποιοι που μονίμως βλέπουν την πολυπλοκότητα όλων αυτών των απλών πραγμάτων και παρατηρήσεων!

Για κάποιους, ο κόσμος είναι γεμάτος ερεθίσματα και διαπιστώσεις..
Για κάποιους, τα πράγματα δεν είναι ποτέ τόσο απλά και σχεδόν ποτέ δεν λένε όσα κατανοούν και πολλές φορές προσπαθούν να πουν τόσο απλά πράγματα με τόσο απλά λόγια, ώστε να δούμε όλοι πόση κρυμμένη ομορφιά μπορεί να υπάρχει στον κόσμο των ιδεών..

Ευρύνοος, ο τρελός του χωριού..

Καλόν Ιούλιο!

Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2016

Χρονοταξίδι!

Αλήθεια, όταν ακούω κάτι τέτοια, νιώθω να ταξιδεύω στον χρόνο και στον χώρο.
Δεν υπάρχω εδώ.
Απομονώνω την εικόνα του καλλιτέχνη από το εξωτερικό περιβάλλον και βαζω ότι φόντο θέλω εγώ.
Την αγορά, έναν δρόμο στο δάσος, πετρόχτιστα κάστρα, πλάι στην αιώνια θάλασσα!
Αλήθεια, οι άνθρωποι έχουμε καταφέρει το ταξίδι στον χρόνο μέσα από την τέχνη!
Πάρτε παράδειγμα αυτόν τον καλλιτέχνη του δρόμου, αποκόψτε νοητικά την εικόνα του και μεταφερθείτε στην εποχή που εκείνος πρεσβεύει.
Η θεατρικότητα, η κίνηση, η εικόνα του, είναι εκείνης της μαγικής εποχής, που οι δράκοι δεν βρίσκονταν μονάχα στα παραμύθια, αλλά και στις διηγήσεις των storytellers, γύρω από την φωτιά.
Οι πριγκίπισσες έβγαιναν κρυφά να συναντήσουν τον ιππότη τους.
Οι οικογένειες ήταν ενωμένες σαν γροθιά.
Οι άνθρωποι ίδρωναν πάνω στην γη και τρώγαν τους καρπούς της.
Μα να σας αφήσω να απολαύσετε το ταξίδι!
Συγχωρείστε με για τον βερμπαλισμό μου!
Καλησπέρα σας!
Υγ:μπορεί τα χρόνια να περνούν, οι άνθρωποι όμως δεν αλλάζουν.
Έστω κι αν πέρασαν οι μέρες, εύχομαι καλή χρονιά σε όσους απέμειναν ζωντανοί!

Ευρύνοος, ο τρελός του χωριού.

Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010

Αχέροντας!!

Και το ταξίδι συνεχίστηκε..

ναί!
φτάσαμε στην απόλυτη δροσιά του..
και τα "πολιτιστικά" της επαρχίας :(

στο τρίστρατο, στην Γλυκή..

διαλέγεις μεριά του ποταμού και προχωράς..

κι αφού πήγαμε κι απο τις δυό, διαλέξαμε..
και στήσαμε το εξοχικό!
στην άκρη στο ποτάμι που λέει και το τραγούδι..
η θέα, καταπληκτική!!
και με μπόλικους περαστικούς..
τα φουκαριάρικα τα άλογα, τα είχαν για βόλτα στο ποτάμι επι πληρωμή..
ασφαλώς και δέν έκανα..
πίσω μας υψωνόταν ένα όμορφο βουνό..
το πάρκινγκ, σκιερό!
να και ο Rambo!
και πολλές βουτιές στο ποτάμι..!
η γοργόνα
και ο γοργόνος.. χαχα
να και ο Beckham καβάλα στο άτι..!
είχε πολύ κόσμο, σε ποσοστά 80% Ιταλοί, 10% Γερμανοί και 10% 'Ελληνες..
η βίλλα, με τα υπάρχοντα μας (τα απαραίτητα)
7 το πρωί και δυό καφεδάκια αχνιστά δίπλα στο ποτάμι..
σκέφτεστε τίποτα καλύτερο;
ναι, δέν είναι ζάντα..
είναι βάση κλειστή για "φιδάκι"..
να προσέχουμε και για φωτιές ντέ!

και άλλοι, έχουν ολόκληρο σπίτι..
καλή λύση για τουρισμό..
κακή για επιβίωση :-)

κι ένα βιντεάκι με την όλη ατμόσφαιρα..


περάσαμε υπέροχα αν και βρήκαμε πάρα πολύ κόσμο..



είχα συνηθίσει πρίν 10 χρόνια περίπου την ησυχία, αλλά με το πέρασμα του χρόνου, τα καλά δυστυχώς μαθαίνονται γρήγορα..
φανταστείτε οτι τότε, ήμουν ο μόνος με σκηνή, την ίδια εποχή ακριβώς..

φέτος, ήταν τουλάχιστον (χωρίς υπερβολές) 200 τροχόσπιτα και αυτοκινούμενα και τουλάχιστον 150 σκηνές!!!

η συνέχεια, στο Νεκρομαντείο στην ομάδα Σείριος με πολλές πολλές φωτογραφίες.. κλίκ εδώ

Σάββατο 24 Ιουλίου 2010

Ταξιδεύ-οντας..

..είπα να βρώ το μυστικό της ζωής..


ταξίδεψα σε δρομάκια σκιερά και φωτεινά συνάμα..
συναντήθηκα με τα αδέλφια μου και πάλι..

με το όμορφο κορμί..
κι όσο ταξίδευα, τόσο το βλέμμα γινόταν διεισδυτικό..
και ξε-χώριζα την Ομορφιά της Πλάσης..
και πίσω απο ανύπαρκτους φράχτες, το καταπράσινο τοπίο έκρυβε την Μεγίστη Αλήθεια..
φυσικό ήταν να ανταμώσω κι άλλους κατοίκους του πλανήτη..
μηχανές γάλακτος και κρέατος για κάποιους..
συγκάτοικοι και τροφή για άλλους..
ακόμη και τα ελάτια φορούσαν τα καλά τους..
στολίδια..
και η ράχη σου ντυμένη..
στα πράσινα..
εκεί που ανταμώνουν τα χρώματα του ουρανού και της Γής..
μα νά..
κι εδώ πολυκατοικίες..
ή μηχανές μελιού..
και πού γεννιέται το Ύδωρ;
να πίνουν τα Παιδιά του κόσμου;
και βρήκα χαλαρά σύνορα, σχεδόν ανύπαρκτα όπως είπα..
κι ένα ανάκτορο μέσα στην ερημιά..
με λιγοστούς κατοίκους..
εδώ..
κι εκεί..
και φανταζόμουν την στρογγυλή τράπεζα με τους ιππότες..
κι άλλοι γύρω μας στον δρόμο..
κι ένας (ο αρχηγός τους) να μας κοιτάει επιφυλακτικά..
πιό κάτω, ο Αχελώος ταξίδευε τα νερά του νωχελικά πλάϊ μας..
Ω!
νά και γεννήτρια βροχής..
και κάπου κρυμμένα μερικά τρελοχώρια..
κι εγώ είπα να ακολουθήσω εκείνα που έκαναν οι πρώτοι άνθρωποι..
τι νομίζετε οτι είναι αυτά εδώ;
κι αυτά;
Τροφή..
ναι, τροφή για τα μεγαλύτερα είδη..
αυτό ακριβώς είναι..
όσοι είστε υπερευαίσθητοι με αυτά (οικολόγοι κ।λ।π) μην το ψάξετε πολύ..
ζούμε σε έναν πολύ βίαιο μα τόσο όμορφο πλανήτη..
όλα τα είδη τρώνε το ένα το άλλο κι εμείς αναρωτιόμαστε τι ρόλο παίζουμε εδώ..

κι ένας σκίουρος εδώ έτρωγε καρύδια απο το δένδρο..
δυό χελιδόνια καθισμένα στο σύρμα, πετούσαν κι έτρωγαν μύγες και σκουλίκια..
κι εγώ χάζευα..
τον κύκλο της Ζωής..
στο μικρό σπίτι στο λιβάδι..
κι όλα τούτα σε μονάχα 3 μέρες, μιά βόλτα στην οροσειρά της Πίνδου και διαμονή στα Τζουμέρκα..

φανταστείτε να ζείτε μέσα στην Φύση πόσες Α-λήθειες θα μαζέψετε απο το καλάθι Της..

πόσοι υπάρχουν που τρώνε κρέας και νομίζουν οτι φυτρώνει;
πόσοι τρώνε λαχανικά και καρπούς και κάνουν ακρεοφαγία και νομίζουν οτι αυτά δέν έχουν ψυχή;
πόσοι θα ήταν ικανοί να σκοτώσουν για να φάνε;
πόσο άδικο είναι να μεγαλώνουν σε εργοστάσια ζώα που γεννιούνται μονάχα για να τα σφάξουν και ποτέ δέν είδαν το φώς του Ήλιου;
πόσο άδικο είναι να υπάρχουν αγρότες με μονοκαλλιέργειες που οδηγούνται σε αδιέξοδα (οικονομικά και άλλα;)
πόσα ζώα θα έτρωγε ο άνθρωπος αν τα κυνηγούσε μόνος του;
πόσες ψυχές θα ήταν ελεύθερες;



τώρα, τί;




υγ: το νερό, δέν το παράγει ο άνθρωπος..
αλήθεια λέω..
πόσοι θα μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σε νερό άμα τους αμολούσαμε στην Φύση;
και πόσοι θα ήταν ικανοί να το προστατέψουν;

υγ2: η μαζικότητα και η μαντροποίηση των ανθρώπων, τους απομακρύνει απο την Φύση τους..
ποιά είναι αυτή;

δέν ξέρω..
βρείτε την μόνοι σας..
την δική μου την έχω βρεί χρόνια πρίν..



υγ3: πρίν καιρό διάβασα οτι σε νηπιαγωγείο στην Αμερική, έβαλαν τα παιδάκια να ζωγραφίσουν κοτόπουλα..
εκείνα ζωγράφισαν κοτόπουλα με έξη πόδια, μιά και στο σούπερ μάρκετ, τα μπούτια κοτόπουλου, συσκευάζονται σε εξάδες..















storyteller
Blog Widget by LinkWithin