Μπορανί

Σήμερα θα σας χαρίσω μιά συνταγή την οποία έχουμε στο σόι..

όσοι είστε λάτρεις του τζατζικιού θα την λατρέψετε..

ξεκινάμε λοιπόν χωρίς φιλοσοφίες..

το θέμα είναι να διαλέγουμε τα καλύτερα υλικά..


παντζάρια πρώτης ποιότητας με μεγάλα φύλλα ζωντανά..
τα βρήκα στον Μαραθώνα.. (είχαμε πάει με τον φίλο Αλέξανδρο απο την Παυσανίας) για φωτογράφιση.. πήρε κι εκείνος και είπε θα το φτιάξει το μπορανί..










1 κιλό γιαούρτι στραγγιστό απο το Μαρκόπουλο..
ότι καλύτερο λέμε..

όχι σαν την αδελφή μου που πάει και παίρνει τοταλ 2% και βλακείες..
δεν κάνει για αυτή την δουλειά..







σκόρδα απο την Βραυρώνα..
στο γουδί με αλάτι..


λιώνουμε τα σκόρδα..







βράζουμε τα φύλλα απο τα παντζάρια (μόνον).. τους βολβούς κάντε τους σαλάτα..
τα σουρώνουμε..
τα βάζουμε σε μεγάλο τηγάνι..
τα σωτάρουμε να φύγουν τα υγρά τους χωρίς
να καούν..
ρίχνουμε βούτυρο βιτάμ υγρό..




έχουμε ήδη ανακατέψει τα σκόρδα με το γιαούρτι και αλάτι πιπέρι κατα βούληση..











όταν αρχίζουν να στεγνώνουν τα χόρτα, σβήνουμε το μάτι και ρίχνουμε μέσα το μείγμα..











το τραβάμε απο την φωτιά αμέσως.. υπάρχει λόγος.. (αν το αφήσετε στην φωτιά θα γίνει νερό)..
και ανακατεύουμε..







και έχουμε αυτό το αποτέλεσμα..







οι γυναίκες απο το σόι μας δέν ασχολούνται τόσο με τα της παραδοσιακής μαγειρικής μας..
τελικά είδατε οτι τα καταλληλότερα υλικά δένουν όπως οι ψυχές..
και πάντα δίνουν το καλύτερο..

βρε λές γι αυτό να λένε οτι ο έρωτας περνάει απο το στομάχι;
αυτά κάνω και μετά τρέχω..
χμ..

υγ:όσο κι άν ψάξετε, αλλού δέν θα την βρείτε την συνταγή.. έχουμε το copyright απο την Πόλην..

σας φιλώ..

Aφιερωμένο

Καλησπέρα σας..
Δεν είμαι ο Ευρύνοος, είμαι η Σαββίνα (η αρραβωνιαστικιά του)..
Δανείζομαι το μπλογκ του (για πρώτη και τελευταία φορά) γιατί απο καιρό ήθελα να του αφιερώσω κάποια τραγούδια και σήμερα είναι η κατάλληλη μέρα..


Πώς τα τραγούδια καθορίζουν την ψυχολογία μας και μας βοηθάνε σε αποφάσεις ζωής..


Πρίν 2 χρόνια και κάτι ένα ρομαντικό βράδυ έβαλες ένα τραγούδι να παίζει..
Το Αγάπησα.. Όπως Αγάπησα και Εσένα..




Περάσανε 2 χρόνια και ακούω το επόμενο τραγούδι σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής μου..
Με βοήθησε.. Μου δυνάμωσε τα συναισθήματά μου για ΕΣΕΝΑ..




Σε ευχαριστώ που υπάρχεις στην ζωή μου..
ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ..
Σαββίνα

Σπήλαιο Κερατέας

Και ήρθε η ώρα να πάμε στη σπηλιά..

την Αρχόντισσα των σπηλαίων..

Πρίν περίπου 10 χρόνια είχα διαβάσει σε βιβλίο της σπηλαιολογικής εταιρίας για ένα σπήλαιο στην Κερατέα..
πήρα την απόφαση να ψάξω να το βρώ..
έψαχνα 2 μέρες αδιάκοπα..
"έφαγα" όλο το Πάνειον όρος..
τι μοναστήρια, τι εγκαταλειμένες εγκαταστάσεις, τι αυθαίρετα, τι χωράφια, τι μονοπάτια διάνυσα..
επιτέλους μετά απο πολύ κόπο και χρόνο την βρήκα..
η κούραση και η ταλαιπωρία άξιζαν για το αποτέλεσμα..
η σπηλιά με αποζημίωσε..

απο τότε την επισκέφτηκα 6 φορές με την προχθεσινή..
κάθε φορά έχει και κάτι νέο να δείς..
σύμφωνα με δικές μου εκτιμήσεις έχει περίπου 1500 τετραγωνικά έκταση χωρισμένα σε 6 επίπεδα..
προχθές λοιπόν, είχαμε κανονίσει με την ομάδα μας (Παυσανίας), να πάμε μιά και έχω αποφασίσει να μοιραστώ κάθε στοιχείο απο έρευνες που έχω κάνει στο παρελθόν..

κάποιοι απο την ομάδα (ονόματα δέν λέω), δυσανασχετούσαν με την δυσκολία του μονοπατιού και την ανάβαση στο βουνό..
έλεγα, "όταν φτάσουμε, θα αποζημιωθείτε με το θέαμα"..
έπαιρνα σαν απάντηση, "ότι και να είναι, αποκλείεται να δικαιολογεί την δυσκολία"..
εγώ επέμενα..
αφού λοιπόν χαθήκαμε την πρώτη απόπειρα, (είχα 5 χρόνια να πάω), επιτέλους εντοπίσαμε το σημείο..
το θέμα με τούτη την σπηλιά είναι οτι δέν την βλέπεις αν δέν φτάσεις ακριβώς εκεί..
τέλεια προφυλαγμένη απο τα αδιάκριτα βλέμματα..

η ονομασία της είναι σπήλαιο του Πάνα, και σπήλαιο του λόρδου Byron..
ακολουθούν φωτογραφίες..

τα εργαλεία



















η είσοδος απο έξω
















κι απο μέσα















ο διάκοσμος είναι απίστευτος..





































έβγαλα 240 φωτογραφίες.. λυπάμαι που δεν μπορώ να τις μοιραστώ όλες μαζί σας..





παντού μορφές απόκοσμες..












































αρχαία πέτρινα "ρομπότ"






















το σπήλαιο είναι ζωντανό..
φανταστείτε οτι χρειάζονται χιλιάδες χρόνια για να δημιουργηθούν κάποια εκατοστά σταλαγμιτών και σταλακτιτών.. σταγόνα, σταγόνα, το νερό αφήνει τα άλατα που περιέχει και χιλιοστό χιλιοστό προσθέτουν όγκο στους σταλακτίτες..









και η Απόλυτη Ομορφιά..
η Λίμνη με τα κρυστάλινα νερά..













κολώνες που ορθώνονται ως την οροφή




















και μία ιδιαίτερη κολώνα που μας έκανε να θέλουμε να την αγγίξουμε..

















6 πραγματικά "θανατηφόρα" επίπεδα..
με μεγάλο βαθμό δυσκολίας και ομορφιάς..
με γλιστερά και κάθετα βράχια που δέν είχαν πουθενά πατήματα..





















δέν μπορώ να βάλω άλλες αν και αξίζει η κάθε μία τόσο πολύ..
ένα μόνο θα πώ..
οτι μετά απο την περιήγηση στο σπήλαιο κάποιοι που δυσανασχετούσαν πρίν, έλεγαν οτι και διπλάσιο να ήταν το μονοπάτι και η δυσκολία του, πάλι θα πήγαιναν..



ευτυχώς έχουν εμένα για στήριγμα..

















μιά και έχετε δείξει ενδιαφέρον για τα "παράξενα" ταξίδια μου είπα να το μοιραστώ μαζί σας..

δέν ξέρω αν έκανα καλά..
θα φανεί στο χειροκρότημα..

χαιρετώ σας..

υγ: το θέμα παρουσιάζεται και στην ομάδα μας


ευχαριστώ για τον χρόνο σας..