ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ
............
αυτή είναι η κάρτα μου για στέγη, ντουλάπα, κουζίνα..

Σάββατο, 12 Μαρτίου 2016

Έρημος..



Νιώθω να βρίσκομαι στην έρημο. 
Διαβάζω συνεχώς, θα έχουμε εμφύλιο. 
Θα έχουμε? 
Δεν έχετε προσέξει μάλλον πως ήδη έχουμε εμφύλιο. 
Διαβάστε μονάχα σχόλια και αναρτήσεις και θα διαπιστώσετε πως λούζουν οι μεν τους δε.
Προδότες, σκατόψυχοι, φασίστες, ρατσιστές, άθεοι, ένθεοι, όλοι "καλοπροαίρετοι".
Κι εγώ ανάμεσα στους μεν και τους δε, να ψελλίζω με την ελάχιστη δύναμη που μου απομένει. 
Δεν είμαι φασίστας, δεν είμαι προδότης, δεν είμαι σκατόψυχος, δεν είμαι άθεος. 
Είμαι άνθρωπος. 
Όμως βλέπω πως βρίσκομαι ανάμεσα σε κτήνη. 
Με την ίδια ευκολία κάποιος που θέλει να προσφέρει βοήθεια σε αλλοδαπούς, λεει σκατόψυχους τους χριστιανούς. 
Με την ίδια ευκολία που κάποιος θέλει να βοηθήσει Έλληνες, λέει προδότες τους υπόλοιπους.
Το κράτος, ρίχνει ξύλα και λάδι σε αυτή την φωτιά, μια και βολεύει για τα σχέδια της παγκόσμιας τάξης. 
Κάποιοι λίγοι, προσπαθούμε να καταλάβουμε πως μπορούμε να βγούμε από τούτη την έρημη από ανθρώπους, γη.

Στα άκρα οι Έλληνες, όπως πάντα. 
Χωρισμένοι οι Έλληνες, όπως πάντα. 
Τυφλωμένοι από μίσος για τους "άλλους", όπως πάντα. 
Δεν υποστηρίζω ακρότητες, είναι χάλια. 
Όμως όταν κάποιος θέλει να βοηθήσει και μπορεί, ας βοηθήσει, είτε Έλληνες, είτε αλλοδαπούς. 
Όταν κάποιος βοηθά και κάποιος του προσδίδει χαρακτηρισμούς, να σκέφτεται να μην έρθει ποτέ στην θέση εκείνου που δέχεται βοήθεια. 

Έχει σημασία τι θεό πιστεύει ο έχων ανάγκη?
Έχει σημασία τι θεό πιστεύει ο δίνων βοήθεια? 
Έχει σημασία αν έρχεται από πόλεμο,  φτώχεια η αναζητώντας μια καλύτερη τύχη? 

Έχει σημασία αν έρχεται να σε πολεμήσει. 
Έχει σημασία αν έρχεται να σε καταστρέψει. 
Έχει σημασία αν έρχεται ως εχθρός. 

Μέχρι να δεις όμως τι ρόλο παίζει, παίξε τον ρόλο του ανθρώπου. 
Αν αποδειχτεί πως η καλοσύνη σου πήγε στράφι, τουλάχιστον θα έχεις κάνει το καθήκον σου ως άνθρωπος. 
Κι αν όλα πάνε στραβά, τότε κάνε το καθήκον σου σαν Έλληνας. 
Το μίσος μόνο μίσος γεννά. 
Η καλοσύνη, μπορεί να λιώσει σίδερα.
 
Μέσα στην έρημο, ψάχνω την όαση. 
Παλεύω κι εγώ με τα δικά μου τέρατα. 
Κάποτε τα καταφέρνω, κάποτε με νικούν. 
Αν δείτε ποτέ να με νικούν, να μου θυμίζετε την όαση. 

Καλημέρα σας!

Ευρύνοος, ο τρελός του χωριού. 

2 σχόλια:

skouliki είπε...

Πες τα χρυσοστομε......
μεσα απο την ανάρτηση σου φωτίζεις την ψυχοσύνθεση της εποχης μας

Ευρύνοος είπε...

Καλησπέρα σκώληξ!

Μου είχε ξεφύγει η απάντησή σου και γι αυτό άργησα να την δω..

Ναι, είμαστε μπερδεμένοι ως κοινωνία και θα πρέπει να ψάξουμε βαθιά μέσα μας..

Blog Widget by LinkWithin