Ραπάρουμε..

..ότητα, ..ότητα
αυτή η ανθρωπότητα
με τόση ελαφρότητα
δοξάζει ερμαφρόδιτα
γιορτάζει ποταπότητα
ψωνίζει ανεγκεφαλότητα
σκέφτεται ανωριμότητα
ψηφίζει ανελευθεριότητα
τρώει την μπιφτεκότητα
κοιμάται στην ορθότητα
και χέζει συνειδητότητα

φωτο απο εδώ

γι αυτό η ανθρωπότητα
δεν βρίσκει ηρεμότητα
μαντρώνεται σοβαρότητα
κλαίει συλλογικότητα
αισθάνεται πληρότητα
περισσεύει η βλακότητα
ΗΜΙΤΕΛΗΣ ΟΝΤΟΤΗΤΑ..



Ευρύνοος, ο τρελός του χωριού..

ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ..

σκέφτομαι πόσοι φίλοι θα στραβώσουν με αυτά που ακολουθούν και παίρνω την απόφαση να γράψω..
αφορμές για όσα γράφουμε πάντα υπάρχουν τριγύρω μας..
λέμε πολλές φορές για κάποιον αν είναι "επιτυχημένος".. ποιός ρώτησε άραγε τι θεωρεί ο καθένας επιτυχία?
η πλέμπα συμφωνεί πως επιτυχία είναι μια καλή δουλειά, πολλά λεφτά και ωραίες γυναίκες στο κρεβάτι..
η πλέμπα είπα? λάθος μου.. το 99.9% ήθελα να πώ, ίσως και περισσότεροι..

κρίνουμε κάποιον απο τα παπούτσια που φοράει, τα ρούχα, το αμάξι, το σπίτι, τον σύντροφο, τα μετρητά..
προτιμώ να κρίνω κάποιον απο το μυαλό που κουβαλάει, τις σκέψεις του και τις Αξίες του.. δεν έχει σημασία αν ακολουθεί κατα γράμμα όσα λέει και πιστεύει, αρκεί να προσπαθεί..
όσο πετυχαίνει, τόσο επιτυχημένο τον θεωρώ..

πόσο διαφορετική κοσμοθέαση μπορεί να έχουν δύο πλάσματα του ίδιου είδους, δεν λέγεται.. μόνο διαπιστώνεται..
αν μιλάς με "τρελούς" κατανοείς πως δεν έχουν τις ίδιες "ανάγκες" με τους "γνωστικούς"..
ακόμη και για τα αδέσποτα διαφωνώ.. ποιός τα βάφτισε έτσι?
αδέσποτα.. αγαπάτε τον δεσποτισμό λοιπόν?
σας αρέσει να δένεται τους φίλους σας? για ποίον λόγο? μην ελευθερωθούν απο σας? μην επιλέξουν την παρέα κάποιου άλλου "δέσποτα"?

φωτο απο εδώ

πόση αξία έχουν τα λεφτά?
τόση ώστε οι φίλοι να μένουν κοντά σου όταν τα έχεις και τόση ώστε να φεύγουν μακριά σου όταν σου λείπουν αυτά.. διαβάζω βαθυστόχαστα λόγια κάποιων που λένε ας πούμε "ο σεβασμός δεν αγοράζεται, αλλά κερδίζεται"..
χαχαχα πές το στον τύπο που γλύφει τον άλλο που έχει άπειρο χρήμα και τον σέβεται γι αυτό..
όμως είναι έτσι? μήπως είναι κάπως αλλιώς?
άλλο σεβασμός, άλλο φόβος και γυφτιά..

μα στην κοινωνία της πλέμπας του 99,9% η υποκρισία και το δήθεν επικρατούν..
πως να ονομάσει κανείς φόβο τον σεβασμό όταν δεν σέβεται τον ίδιο τον εαυτό του..!
πως να δεχτεί την γυφτιά του όταν η "επιτυχία" μετράται σε ΝΟΜΙΣΜΑτα.. (κάτι που ΝΟΜΙζουμε δηλαδή πως έχει αξία)..

πώς να δεχτεί την ελευθερία του άλλου όταν δεν έχει κερδίσει την δική του?

πόσο κακό είναι να βλέπει κανείς διαφορετικά πράγματα απο έναν άλλο στον ίδιο πίνακα?
πόσο παρεξηγήσιμος γίνεται όταν δεν τον κατανοούν οι πολλοί?
πόσο τον ενδιαφέρει άραγε ΑΝ τον κατανοούν?
ο Διογένης ζούσε σε ένα πιθάρι.. σήμερα, αιώνες μετά, το δικό μου πιθάρι, έχει τον εγκέφαλο μου εντός του..

τα σάβανα δεν έχουν τσέπες μωρέ!

Ευρύνοος, ο τρελός του χωριού..

Το βιβλίο που δεν έβρισκε φτερά..

Μιά φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα μικρό βιβλίο..

ο συγγραφέας του το αγαπούσε όσο και το παιδί του..
μα έτσι κι αλλιώς ήταν παιδί του πνευματικό.. έτσι είναι τα βιβλία..

ιδιαίτερα εκείνα τα βιβλία που έχουν ΚΑΤΙ να πούν..
κάτι, το οποίο είναι κρυφό για τους αμύητους, όμως φανερό για όλα τα παιδιά του κόσμου..

φωτο απο εδώ

έτσι λοιπόν, το βιβλίο, έψαχνε να βρεί τα φτερά του για να πετάξει..
ο συγγραφέας, το έδωσε σε Φίλους που αγαπούσε, πώς θα εμπιστευόταν άλλωστε κανείς το παιδί του σε έναν άγνωστο αν δεν τον αγαπάει?

εκείνοι που το διάβασαν, του έλεγαν τα καλύτερα λόγια..
ο συγγραφέας, αναρωτιόταν: "τότε για ποιόν λόγο δεν βάζουν φτερά στο βιβλίο μου οι πεταλωτές βιβλίων"?
η απάντηση ήρθε απο έναν άλλο συγγραφέα..
μεγάλο συγγραφέα, όχι σαν τον δικό μας, που ούτε εμπειρία έχει ούτε γνωρίζει τους πεταλωτές βιβλίων..

του είπε λοιπόν, ο κύριος Όμηρος..

"φύλαξε το το βιβλίο, να περάσει η κρίση και μετά να το βγάλεις.. μην χαθεί και είναι κρίμα..
δεν σε γνωρίζουν οι πεταλωτές βιβλίων γι αυτό δεν είναι σίγουροι για τα βήματα που θα κάνει το βιβλίο σου"..

έτσι έμεινε να τον ακούει ο δικός μας συγγραφέας τον κύριο Όμηρο, ο οποίος συνέχισε:

"εντυπωσιάστηκα με αυτό που διάβασα.. έχεις ταξιδέψει σε όλη την Γή?" ρώτησε..

"όχι, μα με την μικρή μου Φαντασία και την δική μου πραγματικότητα, έφτασα στα πέρατα του κόσμου" απάντησε ο δικός μας συγγραφέας..

απο κείνον τον διάλογο, πέρασε καιρός, κάμποσοι μήνες και ο συγγραφέας μας, μετά απο αναζήτηση, βρήκε κάποιους ιππότες που ζούσαν κι εκείνοι σε ένα παράλληλο σύμπαν όπως αυτός κι ένας απο δαύτους του βρήκε μια νεράιδα, που του είπε πως κι εκείνη πεταλώνει βιβλία..

έτσι, της έδωσε το βιβλίο του εκείνος κι εκείνη του υποσχέθηκε πως μετά απο λίγο καιρό, το βιβλίο του θα πετάξει..

φωτο απο εδώ

βουρκώνει ο συγγραφέας..
όχι τότε, μα τώρα που τα γράφει..


καλοί μου φίλοι, το βιβλίο-παιδί μου, θα πετάξει..
ήρθε η ώρα του..
να το αγκαλιάσετε γιατί απο τα παιδιά μαθαίνουμε.. πιστέψτε με..

φωτό απο εδώ

θα με θυμηθείτε..

δεν μπορεί να έχει άδικο ο κύριος Όμηρος..

περισσότερα θα πούμε προσεχώς..



υγ: εδώ, κλικ είχα κάνει μια νύξη για το βιβλίο που έγραφα..
τίτλος του, "ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΓΗΣ"..

να είστε όλοι πάντα καλά..!

Ευρύνοος, ο τρελός του χωριού..