Λείπει το παιδί απο την μάνα..

Αν είσασταν γονείς, δέν θα έλειπε σε σάς;















να επιστραφούν τα Γλυπτά του Παρθενώνα τώρα..

ακούω το σφυρί και το καλέμι να χτυπάνε το σώμα σου..
πονάω σε κάθε χτύπο..
υποφέρω κι εγώ μαζί σου καλή μου..
ας γυρίσουν παρακαλώ κι εγώ εκεί ψηλά..
περιμένω..

η φωτογραφία απο το photobucket

το τραγούδι το έχω ξαναβάλει, αλλά τόσο μου αρέσει που δέν γινόταν να μην το ξαναβάλω εδώ..

έχω πάνω σε τούτο τον πλανήτη 43 περιστροφές γύρω απο τον Ήλιο..
ζώ με μία ελπίδα, να δώ ξανά ολοκληρωμένο αυτό το έργο των προγόνων μου..
ζώ με ένα όνειρο, να συμμετέχω στην κατασκευή της στέγης αυτού, χωρίς αμοιβή βέβαια..
όνειρο ζωής..
είθε..

Η σκάλα..

μιά μικρή ιστορία απο μένα..

ήταν κάποτε ένας παράξενος άνθρωπος (?) και είχε χτίσει μία σκάλα..

μόνο που δέν οδηγούσε πουθενά..
κατέληγε σε έναν τοίχο..

τα χρόνια πέρασαν, εκείνος έφυγε απο την ζωή και κάποιοι ερμήνευαν όπως ήθελαν το "φαινόμενο" της σκάλας..

έλεγαν πως εκείνος ο άνθρωπος ήταν σοφός και φιλόσοφος..
έλεγαν οτι αυτή η πράξη του ήταν αλληγορική..

κάποιος είπε οτι τον κατανόησε και άνοιξε μία σχολή για να αναλύει την φιλοσοφία εκείνου του σοφού ανθρώπου..
έλεγε οτι η σκάλα συμβόλιζε την ψυχή..

άλλος πάλι, άνοιξε άλλη σχολή για να αναλύει την φιλοσοφία του σοφού..
έλεγε οτι η σκάλα στον τοίχο ήταν συμβολική και ήταν ένα είδος τέστ προς ερμηνεία..

άλλος κατά τον ίδιο τρόπο άνοιξε σχολή για να αποδείξει οτι ο "δήθεν" σοφός, ήταν απατεώνας και οτι η σκάλα παλιότερα οδηγούσε κάπου, αλλά κάποιος έχτισε την δίοδο..

υπάρχουν χιλιάδες που "άνοιξαν σχολές" και άλλοι τόσοι μαθητές που άνοιξαν δική τους σχολή, ισχυριζόμενοι οτι κατέχουν την Α-λήθεια..

απο κάθε σχολή έβγαιναν κι άλλοι κι άλλοι..
και πάει λέγοντας..

τα χρόνια πέρασαν και το όνομα του έγινε μύθος..
όλοι συζητούσαν για τα ξεχασμένα του λόγια και έργα..
τα περισσότερα τα έβρισκαν εδώ κι εκεί, ατάκτως ερριμμένα και τα περισσότερα ήταν απο κάποιους που τον έκαναν παρέα και άκουγαν με προσοχή αυτά που έλεγε που πίστευε και υποστήριζε..






κι όλα αυτά επειδή ένας Τρελός έχτισε μία σκάλα που οδηγούσε σε έναν τοίχο..

πόσοι τον κατάλαβαν άραγε;

storyteller

Μονή Αυγού

Πρίν απο λίγες μέρες, είχαμε πάει εκδρομή..

άλλη μία φορά που μπέρδεψα την ομάδα λόγω οτι είχα να πάω πολλά χρόνια εκεί..στην μονή Αυγού στην Αργολίδα..είναι και αρκετοί οι χωματόδρομοι που με μπέρδεψαν αλλά τελικά όπως πάντα, φτάσαμε..η καμπάνα έβγαζε όμορφο ήχο..σήκωσα το βλέμμα και κοίταξα το σκαρφαλωμένο κτίριο..ένα κερί, σιγοκαιγόταν έξω στην είσοδο..
δείγμα της πίστης που σιγοκαίει μέσα μας..διάβηκα την χαμηλή πόρτα να δώ την γνώριμη είσοδο με τα σκαλιά..να περπατήσω στους διαδρόμους της..να μπώ στα κελιά που πρόσφατα έγινε προσπάθεια να φτιαχτούν..και να φτάσω μέσα στον ιερό αυτό χώρο..η αγιοσύνη, και ο τόπος της..όπου, παλαιές και νέες αναζητήσεις του Θείου, συνυπάρχουν..και η φωτιά καίει πάντα.. μαζί με λιβάνι που μοσχομυρίζει..τα κεριά, σάν τις ψυχές, αναμένα δίπλα δίπλα, τόσο μόνα ανάμεσα σε πολλά..

μα ας ανέβω ακόμη πιό πάνω..πάνω στην οροφή της εκκλησιάς..όπου όλα..μοιάζουν μικρά και ελάχιστα..πλάϊ στον τρούλο..ξαναβρήκα τους μοναχούς..κι έμεινα μοναχος..ά-τονος..

storyteller