ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ
............
αυτή είναι η κάρτα μου για στέγη, ντουλάπα, κουζίνα..

Δευτέρα 18 Μαΐου 2009

Ονειρεύομαι..

παιχνίδι που μου ζήτησε να παίξω η Νηρηίδα..

τί να πώ..

κάθε στιγμή βιώνω τέτοια φάση..





βρίσκομαι στην κοσμάρα μου και..













ερωτεύομαι..
κάθετι που βρίσκεται γύρω μου..













στεναχωριέμαι..
για κάθετι που γίνεται και αδικείται κάποιος..



















χαίρομαι..
με την χαρά του άλλου..

















κλαίω..
για την κατάντια του σήμερα..

















χορεύω..
μέσα μου όταν πλημμυρίζω χαρά..















συγκινούμαι..
κάθε που διαπιστώνω οτι υπάρχουν Ανθρωποι..











γίνομαι παιδί ξανά..
όταν μου δίνεται η ευκαιρία..












ονειρεύομαι..
γιατί πώς αλλιώς να αισθανθείς όλα τούτα;

Η πτώση


Σκέφτηκα..















πρίν χρόνια.. οι άνθρωποι ζούσαν σε αρμονία με την Φύση..










έκοβαν δένδρα να ζεσταθούν και να φτιάξουν έπιπλα και είδη καθημερινής χρήσης..
όμως.. φύτευαν..
πάντα φύτευαν..
ζούσαν σε μακρυνές αποστάσεις μεταξύ τους, δεν υπήρχαν υδροκέφαλες πόλεις..
και φύτευαν..

πόσες βόλτες στις εξοχές.. πόσες σκέψεις ποτισμένες με έμπνευση απο την Φύση και το Θείο.. πόσο ανοικτά ήταν τα "μάτια"..
τώρα είναι μαγκιά να έχεις κλειστά τα μάτια.. της ψυχής..
πόσο μετράει τώρα η απ-ανθρωπιά.. πόσο μετράει πόσους πάτησες σήμερα να βγείς στον αφρό.. πόσα λεπτά σε έχει τραβήξει η κάμερα.. πόσο λέρωσες τις σκέψεις σου με άχρηστα πράγματα που σου έχωσαν στο κεφάλι οι "ειδικοί" του συστήματος.. πόση μόδα έχεις πάνω σου ανθρωπάκο.. πόσο μυαλό χρησιμοποιείς απο εκείνο που κάποτε είχες..

τώρα ζούν ο ένας πάνω στον άλλο..
και κανείς δεν ξέρει κανέναν..
και δέν φυτεύουν..
τίποτα δέν φυτεύουν..
ούτε ξέρουν τι σημαίνει η λέξη..
αναλογιστείτε πόσο λιγότεροι ήταν και πόσο φύτευαν..
αναλογιστείτε πόσο πολλοί είμαστε και πόσο λιγότερο φυτεύουμε τώρα..

αυτό λέγεται Πτώση..

τι να φταίω που γεννήθηκα αγόρι με φτερά και το κάθε υγρό όνειρό μου μένει δεν με διαπερνά..

Κυριακή 17 Μαΐου 2009

Μαραθώνας

Και σκεφτόμουν τι να πρωτογράψω..

έχω τρελαθεί τις τελευταίες μέρες στις εκδρομές..
η φτώχεια θέλει καλοπέραση φίλοι μου..
η πρόταση έπεσε απο τον φίλο Αλέξανδρο της Παυσανίας μιά και είχε ρεπό..
ασφαλώς συμφώνησα, άλλωστε το είχαμε συζητήσει καιρό πρίν..

ξεκινήσαμε λοιπόν για τον Μαραθώνα..
γνωρίζαμε οτι υπάρχει ο τύμβος των Μαραθωνομάχων, το μουσείο, ο τύμβος των Πλαταιέων, των Αθηναίων και ακόμη Ιερό Αιγυπτίων θεών..

αυτά λοιπόν είπαμε να πάμε να δούμε..
αρχικά πήγαμε στο Ιερό των Αιγυπτίων θεών..
πινακίδα στην λεωφόρο υπάρχει αλλά είναι λίγο Οδύσσεια να το βρείς..
φτάσαμε με τα πολλά στον χώρο που λέγεται Ελος..
περιφραγμένος και απαγορευμένος..
και απορώ γιατί τον ανακοινώνουν στο ενημερωτικό φυλάδιο του μουσείου να πάει ο επισκέπτης..
δηλαδή θα διανύσει ο Γερμανός 1500 χιλιόμετρα και θα του πούν απαγορεύεται η είσοδος.. και απαγορεύεται η φωτογράφηση.. χμ.. μάλιστα..
τέλος πάντων, αρκετά με τις φλυαρίες μου..
είδαμε μία ταμπέλα που εξηγούσε γιατί ήταν κλειστά..

χμ.. γνωστό το όνομα του κατασκευαστή..












τέλος πάντων αφού απαγορευόταν η φωτογράφηση και ακούσαμε να τρέχει το νεράκι έπεσε το μάτι μας σε μία σκηνή απείρου κάλους..













μία οικογένεια απο χελώνες ήταν δίπλα στο νερό και χαιρόταν τον ήλιο και το κολύμπι..

















αυτά δίπλα-δίπλα με μία ομάδα ψαριών..












μα πάρα δίπλα υπήρχε ένα μικρό ποταμάκι και εκεί άκουσα γνώριμες φωνές..











νερόκοτες έκαναν το μπάνιο τους και απολάμβαναν το γεύμα τους απο θρεπτικά σκουλικάκια γεμάτα πρωτείνες..
















για να ευχαριστηθείτε τις φωτογραφίες κάντε κλίκ κλέψτε τες και ανοίξτε τες και θα δείτε με το ζούμ τις όμορφες νερόκοτες με το κόκκινο κεφάλι..
δείτε τις εδώ

μα βρήκα κάποιες ενδιαφέρουσες φωτό εδώ..


στο μουσείο υπήρχαν εξαιρετικά εκθέματα όπως τα παρακάτω αλλά και ιδιαίτερα δύο αιθουσών που απαγορευόταν η φωτογράφηση κι εδώ.. όμως ευτυχώς βρήκα κάποιες παραπάνω καθώς είδατε..

το τρόπαιο













































εντύπωση μου έκανε βέβαια και ο ειδικός μηχανισμός για α.μ.ε.α που ανεβάζει καροτσάκι





















και εδώ
ο τύμβος



































και όλα αυτά, την στιγμή που η Φύση συνέχιζε το αέναο έργο της..





θα ήθελα πολλά ακόμη να γράψω και πολλές φωτογραφίες να μοιραστώ μαζί σας αλλά προτιμώ να σταματήσω εδώ..
περισσότερα προσεχώς στην ομάδα Παυσανίας..

χαιρετώ σας..
Blog Widget by LinkWithin