ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ
............
αυτή είναι η κάρτα μου για στέγη, ντουλάπα, κουζίνα..

Τρίτη 31 Μαρτίου 2009

Ο φίλος μου ο Πλάτανος

Παλαιότερα είχα διηγηθεί τί μου είχε συμβεί σε ένα Πλάτανο..
Οσοι με διαβάζετε γνωρίζετε..

στην βόλτα αυτή που έκανα λοιπόν με το ωραίο "λάθος" είδα εικόνες που δεν ξεχνώ..

όμως ο προορισμός μου ήταν ο Πλάτανος..

στο χωριό Πλατανιώτισσα κοντά στα Καλάβρυτα..

εδώ ο προαύλιος χώρος..


εδώ ο Πλάτανος απο μακριά για να χωράει στη φωτογραφία..


εδώ εξωτερικά του Πλάτανου..

ποιός θεός θα ήθελε τέτοιες παρεμβάσεις στην Φύση δεν γνωρίζω..








τώρα θα ακολουθήσουν πιό "σκληρές" εικόνες..

ούτε τσίρκο είναι ούτε αξιοθέατο να την "κοπανήσει" να φύγει..
πρός τι το δέσιμο;


μετά απο όλα αυτά πώς να μην δώ αυτά που ΕΙΔΑ εντός του?

η "είσοδος"


ο φίλος μου ΑΙΜΟΡΡΑΓΟΥΣΕ

και μην αρχίσετε τα: "θαύμα" - "θαύμα" γιατί θα τα πάρω..

το κορμί του έσταζε αίμα..
εγώ έκλαιγα, όπως τώρα..

διακόπτω λόγω συναισθηματικής φόρτισης..

θα συνεχιστεί...

Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009

Μιά όμορφη μέρα

Επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίον..
όταν κάνεις ένα "λάθος",
υπάρχει λόγος..

και επειδή ξεκίνησα για τον φίλο μου τον Πλάτανο, έφτασα μετά απο έναν απίστευτο γύρο..

ας πούμε όμως για την δια-δρομή..

αντί να πάω απο τον δρόμο των Πατρών, έκανα το "λάθος" και πήγα απο τον δρόμο πρός Τρίπολη..
μπήκα απο την Νεμέα..
πρός αρχαία Φενεό βγήκα στην Στυμφαλία λίμνη..






























.


προχωρόντας, έφτασα στις πηγές του Λάδωνα
σε ένα πανέμορφο περιβάλλον..








































εκεί λοιπόν υπήρχε τυροκομείο..

αγόρασα δύο κεφάλια μυζήθρα και φέτα υπέροχα..
οι άνθρωποι φιλόξενοι και εξυπηρετικοί..

να τους ευχαριστήσω και απο εδώ..













προχώρησα και έφτασα στο σπήλαιο των Λιμνών.
















































































κατόπιν πέρασα απο τα Καλάβρυτα και το μνημείο των εκτελεσθέντων..
































μακρύς ο κατάλογος των ονομάτων μεταξύ των οποίων 12χρονα παιδιά..

























απο τα Καλάβρυτα σε ένα Μαγικό μέρος..

ίσως γίνει το καταφύγιό μου κάποτε..





















και επιτέλους έφτασα στον Πλάτανο..

για Εκείνον όμως, στην επόμενη ανάρτηση, διότι δεν θα ήθελα να τον παρουσιάσω μαζί με άλλα θέματα..

ευχαριστώ..

Μέρες

Σαν την άμμο ανάμεσα στα δάκτυλα, δεν γυρίζουν πίσω..

για τις μέρες ο λόγος..



όσο όμορφες, όσο αξέχαστες, και όσο καλές κι αν είναι, ποτέ δεν γυρίζουν πίσω..

άλλες έρχονται..





divited
Blog Widget by LinkWithin