Δέν μπορεί..

ναι..
δέν γίνεται..

πρέπει να υπάρχουν δύο είδη πάνω σε αυτό τον πλανήτη..

ένα είδος είναι κείνο που θέλει να ζήσει ειρηνικά και είναι φιλήσυχο..
εκείνο που βλέπει τον συνάνθρωπο να υποφέρει και βουρκώνει..
εκείνο που βλέπει οτι κάποιος είναι σε ανάγκη και δίνει απο το υστέρημά του..
εκείνο που δέν θέλει αιματοκύλισμα, δέν θέλει αναταραχές..

εκείνο που πιστεύει οτι ο πλούτος διαφορετικών Ιδεών, είναι Αληθινός Πλούτος..

υπάρχει κι ένα άλλο είδος όμως..

εκείνο που οδηγεί στην εξαθλίωση..
εκείνο που δέν σταματάει μπροστά στον ανθρώπινο πόνο..
εκείνο που τρέφεται ίσως με την Δυστυχία του άλλου..
εκείνο που το αιματοκύλισμα είναι η ευκολότερη λύση σε κάθε πρόβλημα..

με την διαφορά οτι ΔΕΝ συμμετέχει ώστε να χαθεί το ΔΙΚΟ ΤΟΥ αίμα..

μονάχα παρασέρνει και απαιτεί το αίμα του άλλου..
παρασέρνει και οδηγεί καταστάσεις σε τέτοιες ατραπούς..

κι όμως, το πρώτο είδος έρχεται στιγμή που φτάνει να σκεφτεί το αιματοκύλισμα ως λύση..
όχι απο επιλογή, αλλά ως μόνη και μία λύση..
επειδή το δεύτερο είδος, δέν το αφήνει να δεί την ΑΛΛΗ ΛΥΣΗ..
δέν υπάρχει άλλη λύση;


κι όμως υπάρχει..

το φωνάζω καιρό τώρα..

ΕΛΑΤΕ..
όσοι έχετε δείξει ενδιαφέρον για την άλλη λύση, ελάτε..

η ώρα πλησιάζει να διαλέξουμε μονοπάτι..

όσοι με διαβάζετε καιρό, γνωρίζετε για τί μιλάω..

όσοι με διαβάζετε πρόσφατα, κάντε κλίκ ΕΔΩ

σκεφτείτε, απαντήστε..

φωτό απο εδώ

προσκλήσεις για μία συνάντηση σε εύλογο διάστημα, 
ίσως για την Κυριακή 21-11-2010,  θα σταλούν σε όσους επέδειξαν ενδιαφέρον όλο αυτό τον καιρό και πίστεψαν σε κάτι όμορφο και αγνό..
έχω μετρήσει περίπου 35 Ψυχές..
όσοι ενδιαφέρεστε, μέσω σχολίων θα βρούμε τρόπο να συναντηθούμε, άλλωστε έχω τα mail ή τα τηλέφωνα σας..
εύχομαι να έρθετε όλοι..

στο Τρελοχώρι..

και μήν ξεχνάτε, κάποτε κάποιος είπε:
όπου δέν υπάρχει δρόμος, θα τον δημιουργήσουμε..


σας ευχαριστώ όλους..

Συνάντηση των Αγγέλων στην Μακρινίτσα..

Ξεκίνησα κρυφά να ταξιδεύω..

δέν ήθελα με τίποτα να χάσω εκείνο το βλέμμα και το χαμόγελο που γνώριζα μέσα μου οτι θα εισπράξω..


ο δρόμος ατέλειωτος..

κανόνια που δέν έκαναν ζημιά μα έδιναν Ζωή υδροβολούσαν τα χωράφια


που δεχόντουσαν τον κάματο του αγρότη..



τα σύννεφα σχημάτιζαν περίεργα σχήματα..
κι άλλα ήταν σαν να τα είχαν απλώσει στο σκοινί της ουράνιας μπουγάδας..


Π-ύλες απο το πουθενά, με ταξίδευαν συντομότερα στον προορισμό μου..


κι ένα μοναχικό Κ-άστρο με κοιτούσε συνεχώς σαν να επιβεβαίωνε οτι είμαι στον σωστό Δρόμο..
μα, ναί!
ΕΙΜΑΙ στον σωστό Δρόμο!!



επιτέλους, φτάσαμε..

η θέα κόβει την ανάσα..
το όρος των Κενταύρων με ξαναδέχτηκε στην αγκαλιά του μετά απο 5 χρόνια και πάλι..

μα τούτη την φορά ήμουν με το πραγματικό ταίρι μου..

αγνάντεψε και χάθηκε κάπου σε κείνες τις σπηλιές..


σαν εκείνη την μοναχική καμινάδα που σβυστή στέκει να αγναντεύει την θάλασσα..

μα τι γίνεται;

φωνές ακούω σαν τραγούδια..
απο κάπου εκεί έρχονται θαρρώ!

αμ, εδώ έχετε την φωλιά σας πουλάκια μου..

και μετά..
η έκπληξη!!

κάτω απο τα πλατάνια, τα αδέλφια μου!!

αγκαλιές, συναισθήματα, επανασύνδεση Ψυχών που τόσο καιρό μιλούσαν με λόγια, μίλησαν με πράξεις και αγκαλιές!!


ήταν εκεί..

Φώτης
Γοργόνα
Δημήτρης (delta)
ΙΛΥΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Καλυψώ
Ianis
μαμούφι
Κώστας
το μολύβι
Nath
epicuros
Βίκυ (Τοξότισσα)
Νίκος
Βάγια
Αλέξανδρος
ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ (και μου ήπιε όλη την Τεντούρα) χαχα
Γιάννης Βλάχος
issallos
melissalli

κι εγώ με την Σαββίνα..

συμποσιαστήκαμε και συνφάγαμε και συζητήσαμε, όπως αρμόζει σε φιλοσοφικές συναντήσεις..
όλα ΣΥΝ..

την επόμενη μέρα, κεραστήκαμε καφεδάκι απο την φιλόξενη κυρία Λίτσα απο την Μακρινίτσα με την μεσολάβηση του Βαγγέλη (Επίκουρος), καθώς κι ένα βιβλίο που μου χάρισε και θα τον θυμάμαι γι αυτό αλλά όχι μόνο γι αυτό..

μετά, κάτω απο τα πλατάνια,

χόρτασα με φρέσκο ψωμί και τυράκι..

θυμάστε σε παλιότερη ανάρτηση που έλεγα για την διαφορετικότητα της γεύσης ανάλογα τον τόπο;
άλλη μιά επιβεβαίωση..!

μα οι ώρες πέρασαν και ήρθε η ώρα του αποχωρισμού..
σηκωθήκαμε, χαιρετηθήκαμε μα κανείς δέν τολμούσε να φύγει..
κάτι σαν να μας κρατούσε δεμένους..
η Αγάπη ήταν!

κι ο Πλάτανος απο πάνω με έκανε να βουρκώσω, όπως και τώρα που γράφω τούτες τις γραμμές..
μου έδωσε το χέρι του σαν αποχαιρετισμό..


γειά σου Αδελφέ μου Πλάτανε, θα ξανάρθω να σε βρώ..

παίρνω τις μνήμες

και κάνω μιά ευχή..



ένα δάκρυ κυλάει..

θα ξαναβρεθούμε..

Ο απόηχος της συνάντησης με το όρος Πάρνηθα..

Ξεκινήσαμε λοιπόν χαλαροί, κατα τις 11 να ανέβουμε στο βουνό..
μαζεύτηκε η παρέα στην αγία Τριάδα και απο εκεί λίγα μόνο μέτρα φτάσαμε στο όμορφο τοπίο, απο τα λίγα που γλύτωσαν στην κατακαμένη Πάρνηθα..

βρήκαμε υπαίθριες ψησταριές, και μια και υπήρχε συμφωνία με τα στοιχεία της φύσης, γνώριζα οτι ο καιρός θα ήταν ιδανικός..

μαζί μου είχα πάρει την Ιερή ελιά..


το δένδρο που τρέφει την χώρα μας χρόνια τώρα..
αφού τακτοποιηθήκαμε, ανάψαμε φωτιά, γεμίσαμε της σχάρες και καπνιστήκαμε όλοι..
το κρασί έρεε άφθονο.. το ίδιο και το φαγητό..
συμπόσιο ήταν..

το καλό βέβαια ήταν μετά.. η συζήτηση..
η συζήτηση η οποία ήταν μοναδική και ιδιαίτερη, όπως και οι παρευρισκόμενοι..

η ομάδα Παυσανίας, και ο @ποσπερίτης LUX, καθώς και φίλοι..





μα στο τέλος ήρθε η στιγμή που περίμενα..
να φυτέψω την αγαπημένη ελιά..


μια και έχω ιδιαίτερη ευ-αισθησία στα δένδρα ..



της εύχομαι να ζήσει όπως της αξίζει..
αιώνια..




και το όνομα αυτής
ΩΡΕΙΘΥΙΑ ..

ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΕΚΣΤΑΣΗ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ..

ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΠΛΑΤΩΝΑ Η ΩΡΕΙΘΥΙΑ ΠΑΡΑΣΥΡΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΟΡΙΑ ΚΑΙ ΕΠΕΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΕΝΩ ΕΠΑΙΖΕ ΜΕ ΤΗ ΦΙΛΗ ΤΗΣ ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΥ ..
ΕΓΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΩΡΕΙΘΥΙΑΣ ΗΤΑΝ Ο ΕΥΜΟΛΠΟΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΙΕΡΟΦΑΝΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ Η ΧΙΟΝΗ.

Φιλοσοφικό μήτινγκ!!!

Τη Κυριακή που μας έρχεται ο @ποσπεριτης (aka LuX) σε συνεργασία με την ομάδα Παυσανίας Θα παρευρεθούν σε βουκολικό ανοικτό φιλοσοφικό μπάρμπεκιου σε γνωστό βουνό της Αττικής !

Θα διεξαχθεί ανοικτή προς όλους συζήτηση υπό μορφή περιπατητικού συμποσίου γύρω από υπαίθρια ψησταριά με θέμα την "ομάδα Ε"και οχι μονο.....

όσοι από τους συνδαιτυμόνες θα ήθελαν να παρευρεθούν επίσης στο πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα φιλοσοφικό μήτινγκ ας δηλώσουν συμμετοχή με προσωπικό μήνυμα στο mail μου ώστε να γνωρίσουν τον τόπο αλλά και το χρόνο συνάντησης .

το συμπόσιο θα κλείσει με συμβολικό φύτεμα μιας μοναχικής ελιάς .

Έτσι... για να έχουμε κάτι να μας περιμένει την επόμενη φορά που θα ανεβούμε στο βουνό.