ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ
............
αυτή είναι η κάρτα μου για στέγη, ντουλάπα, κουζίνα..
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα το κάλεσμα της Γης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα το κάλεσμα της Γης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 4 Μαρτίου 2015

Εσείς αναρωτιέστε?

Πάντα αναρωτιόμουν

από την σελήνη

ποιά να είναι άραγε η σκοτεινή πλευρά της Γης?

Το κάλεσμα της Γης ας μας οδηγεί.

Ευρύνοος, ο τρελός του χωριού.

Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2015

Συνέντευξη στον Αυλόγυρο!

Φίλοι και φίλες, διαβάστε στον Αυλόγυρο:


Ο Ευρύνοος, αναπτύσσοντας τον μύθο του με τέχνη και ευστροφία και πλάθοντας με ιδιαίτερα χαρισματικό τρόπο τους ήρωές του, που θα κληθούν να πρωτοστατήσουν στη σωτηρία της Γης, κάθησε μαζί μας και μας μίλησε με τη δική του γλώσσα, που μόνο εκείνος ξέρει να χειρίζεται και να μαγεύει τον ακροατή…



Τι σας έχει λείψει από τα παιδικά σας χρόνια;

Οι γονείς μου. Κατά τα άλλα θεωρώ πως δεν μεγάλωσα ποτέ.

Ο αγαπημένος ήρωας των παραμυθιών, ποιος ήταν;

Ο Αλαντίν. Πάντα με γοήτευε η ιστορία του να βρεθεί ένα λυχνάρι και να εκπληρώσω τις επιθυμίες μου.

Θα συγχωρούσατε κάποιον που σας έχει πικράνει;

Ήδη το έχω κάνει και πιθανόν να το ξανακάνω, όμως θέλω πολύ χρόνο για να "γλυκάνω" μέσα μου, οπότε εξαρτάται από το μέγεθος της πίκρας.

Ποιο θεωρείτε ως Θείο δώρο στο χαρακτήρα σας;

Η υπομονή μου. Φημίζομαι γι αυτό.

Ποιο είναι το βασικό σας ελάττωμα;

Αν και δύσκολα βρίσκουμε ελαττώματα στους εαυτούς μας, θα έλεγα πως δεν έχω σεβαστεί το ρούχο που μου δόθηκε από τον δημιουργό όσο θα έπρεπε. Δυστυχώς περισσότερο κοιτούσα το μέσα μου παρά το περιτύλιγμα.

Αν η μοίρα σας γύριζε την πλάτη, τι θα κάνατε για να την καλοπιάσετε;

Η μοίρα! Αν είναι θηλυκού γένους θα την κερνούσα μια σοκολάτα… Αστειεύομαι! Λοιπόν, θα της θύμιζα πως με την υπομονή μου θα πάρει τον χρόνο της για να επανέλθει.

Πως εκδηλώνεται την αγάπη σας;

Γράφω. Στιχάκια, ποιήματα, μικρές ατάκες, στους τοίχους, σε παγκάκια, οπουδήποτε. Όπως καταλαβαίνει κανείς, είμαι εκδηλωτικότατος!

Η αισιοδοξία, υπάρχει στο λεξικό της ζωής σας;

Αισιοδοξία είναι το συνώνυμο μου μέχρι το οποίο τέλος.

Με τι ασχολείστε αυτό τον καιρό;

Με την Φύση που λατρεύω. Φυτεύω δένδρα που να δίνουν καρπούς ώστε όταν κάποτε φύγω, να συνεχίσουν τα "παιδιά μου " να ευχαριστούν τον οδοιπόρο. Δευτερευόντως, προσπαθώ να βάλω σε τάξη κάποια πράγματα που αφορούν το επόμενο βιβλίο που σκέφτομαι να εκδώσω.

Τι δεν θα θέλατε να μη σας κλέψουν από το θησαυροφυλάκιο της ψυχή σας;

Τις αξίες μου.

Ποια είναι η αγαπημένη σας ελληνική ταινία;

«Της κακομοίρας»,  με τον Χατζηχρήστο ως Ζήκος. Θεωρώ πως είναι ότι καλύτερο έχω δει.

Ποιο είναι το αγαπημένος σας αντικείμενο, το «γούρι» σας;

Το σακιδιάκι μου. Είναι αλήθεια πως το κουβαλάω πάντα μαζί μου.

Ποια είναι η αγαπημένης σας ατάκα;

"Έχουμε χάσει την μπάλα " είπα πρώτος την φράση που μου βγήκε τότε αυθόρμητα πριν από 32 χρόνια περίπου και την άκουσα να εξαπλώνεται στο πέρασμα του χρόνου!

Πως φαντάζεστε το μέλλον των ΜΜΕ μέσα από την κρίση που βιώνουμε;

Ίσως να αναλάβουν την εξουσία με απευθείας ανάθεση.

Η εξουσία πιστεύετε, φιμώνει τις τέχνες από φόβο ή από ανικανότητα να τις στηρίξει;

Και από φόβο αλλά περισσότερο από ανικανότητα, καθώς χρειάζεται κρητική σκέψη και όχι κρατική.

Ποιος πιστεύετε ότι είναι ο λόγος που ο Έλληνας αφήνει την τύχη του στα χέρια των άλλων;

Ο Έλληνας πάντα ήταν υποχωρητικός, μάλλον κατάλοιπο του παρελθόντος. Όμως όταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι, τότε ξεσπάει.

Αν σας όριζαν για λίγα λεπτά της ώρας «νομοθέτη», ποιο νόμο θα θέτατε σε εφαρμογή;

Ένας νόμος που θα απαιτούσε να μην εφαρμόζεται κανείς άλλος πέραν του σεβασμού της ζωής του άλλου.

Τι φοβάστε περισσότερο, από τους ανθρώπους;

Την έλλειψη σεβασμού και αξιών.

Αν μια κακιά μάγισσα σαν έκανε με το ραβδί της ζώο, τι θα θέλατε να είστε;

Με βεβαιότητα αετό! Πρέπει να είναι απίστευτη η αίσθηση να πετάς και να κοιτάς από ψηλά, στη γη.

Πιστεύετε στα όνειρα;

Μόνο στο ονείρεμα, όχι στο όνειρο. Έχει διαφορά.

Αν σας ζητούσε ένα παιδί μια συμβουλή, τι θα του λέγατε;

Να μην μεγαλώσει ποτέ!



Ο Ευρύνοος είναι συλλέκτης στιγμών. Βρίσκεται ανάμεσα σε δύο κόσμους, εκείνον που οι άνθρωποι ονομάζουν φανταστικό και εκείνον που ονομάζουν πραγματικό. Σε καμία περίπτωση δεν έχει ξεκαθαρίσει ποιος είναι πραγματικός και ποιος φανταστικός. Γι’ αυτό και απαντάει σε δύο ονοματεπώνυμα: Ευρύνοος Ευρυνιάδης και Αναστάσιος Χατζησπυρίδης.
Έχει καταγραφεί ότι γεννήθηκε το 1966 στην Νέα Ιωνία Αθηνών. Από μικρός έμεινε χωρίς γονείς, γεγονός που τον έκανε να κινείται ανάμεσα στους δύο κόσμους. Έγινε μάρτυρας παράδοξων θεάσεων και γεγονότων και αποφάσισε να διηγηθεί τις φανταστικές(;) του ιστορίες.
Όπως ο Σωκράτης δεν είχε κάποιο «βιογραφικό» και τίτλους πανεπιστημίου, έτσι κι ο Ευρύνοος επιμένει να μοιράζεται το ήθος και τις ιδέες του. Είναι εφευρέτης παράδοξων και εξωφρενικών ανακαλύψεων και κειμένων.

Στοιχεία επικοινωνίας με τον συγγραφέα
Σελίδα για το βιβλίο στο Facebook:
Μέσω email: com

(Για τον 
ΑΥΛΟΓΥΡΟ και τον Παύλο Ανδριά

Πηγή http://aylogyros.blogspot.gr/2015/02/blog-post_15.html?m=1 

Ευρύνοος, ο τρελός του χωριού 

Πέμπτη 23 Οκτωβρίου 2014

Το κάλεσμα της Γης.. κυκλοφορεί..




Φίλες και φίλοι, το βιβλίο μου πλέον είναι πραγματικότητα!
 Το έχω ήδη στα χέρια μου.
 Όποιος επιθυμεί, μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου για να του το στείλω (και ενυπόγραφο) .

Επίσης, σε μερικές μέρες θα ανακοινωθούν και σημεία πώλησης.

 Ένα ευχαριστώ στις Εκδόσεις Λυκόφως και πολλά ευχαριστώ στον φίλτατο συγγραφέα Όμηρο Αβραμίδη ο οποίος προσφέρθηκε να γράψει δύο λόγια στο οπισθόφυλλο του βιβλίου μου!

 Επίσης σας κάνω γνωστό πως η σελίδα του βιβλίου μου στο facebook, "Το κάλεσμα της Γης", σας περιμένει να την ακολουθήσετε.

https://www.facebook.com/pages/%CE%A4%CE%BF-%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CF%83%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%93%CE%B7%CF%82/1404744206468453


και για κινητά
 https://m.facebook.com/profile.php?id=1404744206468453


Το κάλεσμα της Γης, είναι ένα βιβλίο που πρέπει να το διαβάσετε στα παιδιά σας κι εσείς οι ίδιοι περισσότερο.
 Είναι ύμνος στην Φύση, σε μια κρίσιμη καμπή της ανθρωπότητας η οποία πρέπει να πάρει μια απόφαση.
Από την απόφαση αυτή θα εξαρτηθεί η ίδια μας η ύπαρξη.

 Όποιος θέλει το βιβλίο, μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου στο μεηλ που βρίσκεται πάνω δεξιά εδώ στο μπλογκ μου ή στην σελίδα μου στο facebook με προσωπικό μήνυμα, να του αποσταλεί ενυπόγραφο.

 Σας ευχαριστώ όλους!

 Ακολουθούν φωτογραφίες του "παιδιού" μου.
εξώφυλλο
οπισθόφυλλο
προσεχώς θα κυκλοφορήσει στα καταστήματα Public

εδώ η παρουσία στις εκδόσεις Λυκόφως. (ΚΛΙΚ)

Η καθαρτήρια βροχή, έφερε τη νουβέλα του Ευρύνοου "Το κάλεσμα της Γης".
Ένα ευαίσθητο έργο, που λειτουργεί ως "καμπανάκι" για το μέλλον της ανθρωπότητας. 
Σύντομα θα το βρείτε στα καταστήματα Public. 
Καλοτάξιδο να είναι. 
Από τις Εκδόσεις Λυκόφως.

Ευρύνοος, ο τρελός του χωριού..



Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2014

Το εξώφυλλο του βιβλίου μου..

Το εξώφυλλο του βιβλίου το επιμελήθηκε μια καλή φίλη και μάλιστα δεν δέχτηκε καν αμοιβή!

Δείτε το αν θέλετε, πείτε και γνώμες!

Έκπληξη.

Την άλλη βδομάδα αν όλα πάνε καλά, κυκλοφορεί "Το κάλεσμα της Γης " !

Καλό φθινόπωρο!

Παρασκευή 18 Ιουλίου 2014

Απόσπασμα απο το βιβλίο μου.. ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΓΗΣ


φωτο απο το facebook


Απόσπασμα απο το βιβλίο μου, "ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΓΗΣ" που θα εκδοθεί προσεχώς..



"Η φωτιά είχε κρατήσει.
Έριξε μερικές πέτρες πάνω στα κάρβουνα. Περίμενε να κάψουν και στο μεταξύ έσκαψε ένα μικρό λάκκο.
Μόλις έκαψαν οι πέτρες, τις πήρε με 2 κλαδιά και τις έριξε στον λάκκο.
Έστρωσε μερικά φύλλα πάνω τους και πάνω σ' αυτά έβαλε τα δύο ψάρια.
Τα σκέπασε πάλι με φύλλα και αφού τα κάλυψε καλά, τα σκέπασε όλα με χώμα.
Αυτό λειτουργούσε σαν φούρνος.
Αφού πέρασε η ώρα, τράβηξε το χώμα από πάνω, έβγαλε τα φύλλα και αποκαλύφθηκαν τα ψάρια.
Μοσχοβόλησαν, είχαν καλοψηθεί και ήταν πεντανόστιμα.
Είχε πια αρχίσει να βραδιάζει για καλά.
Έψαξε στον σάκο του για ένα κατσαρόλι μικρό, λίγο μεγαλύτερο από μπρίκι.
Έριξε μέσα τσάι και κάποια βότανα του βουνού που φύλαγε σε ένα σακουλάκι και μετά ξετύλιξε το μαντήλι με την Amanita.
Έβαλε ένα γενναίο κομμάτι μαζί με το τσάι και τα βότανα και το γέμισε με νερό απ' το φλασκί του.
Το έπιασε με σύρμα να κρέμεται πάνω από την φωτιά για να βράσει.
Δεν ήταν πρώτη φορά που ο Anoke έφτιαχνε Amanita -και όχι μόνο- ή κάποιο άλλο τελετουργικό "ρόφημα".
Ήδη είχε απλωθεί το σκοτάδι και η μόνη παρέα του Anoke ήταν η φωτιά και η Amanita.
Άναψε την πίπα του και ρούφηξε δυο καλές γουλιές από το ρόφημα.
Δεν άργησε να αχνοβλέπει χρώματα να χορεύουν ρυθμικά γύρω από την φωτιά και ονειρικά πλάσματα να αιωρούνται σαν από καπνό φτιαγμένα.
Η Amanita τον οδήγησε στον κόσμο των πνευμάτων και των προγόνων.
Άρχισε να αισθάνεται ελαφρύς, σαν πούπουλο.
Ένοιωθε πώς άνοιγε τα φτερά του και πετούσε σαν πουλί της νύχτας.
Πετούσε κι έβλεπε τον εαυτό του μπροστά στην φωτιά, ξαπλωμένο ανάσκελα με την πίπα του ριγμένη στο πλάι.
Τώρα έβλεπε πια πολύ καθαρά, έβλεπε πέρα από τον χώρο και τον χρόνο.
Μπορούσε να δει την παιδική του ηλικία, τα παμπάλαια χρόνια της φυλής του, το πώς κυνηγούσαν, πώς έφτιαχναν τις σκηνές τους, πώς οι παλαιοί της φυλής μάθαιναν στους νεώτερους τα βότανα για τις τελετές και τις θεραπείες, μετά έβλεπε πώς οι λευκοί τους εκτόπιζαν από τις περιοχές τους, πώς τους κυνηγούσαν και πόσο ασεβείς ήταν πάνω στην Φύση, την οποία βίαζαν τόσα χρόνια που ξερίζωναν ατελείωτα παρθένα δάση για να βάλουν καλλιέργειες ή να φτιάξουν πόλεις.
Ο Anoke πάνω, κοιτούσε τον εαυτό του ξαπλωμένο μπροστά στην φωτιά και τον έβλεπε να δακρύζει."

προσεχώς θα δείτε και το εξώφυλλο 

© Ευρύνοος, ο τρελός του χωριού..
Blog Widget by LinkWithin